Ορίζοντας η νίκη

Στο τελευταίο προεκλογικό βιράζ μπαίνει πρώτη η Ν.Δ. Αυτό το τελευταίο, εκτός από ενθουσιασμό, της δημιουργεί και μεγάλα άγχη.

Τα άγχη αυτά είναι συνδεδεμένα με το πώς τείνει να ορισθεί η έννοια «νίκη» για τη Ν.Δ., αλλά και με την ουσία των αποτελεσμάτων που θα προκύψουν, όσον αφορά τη διακυβέρνηση της χώρας.

Ο ορισμός της νίκης είναι: α) Το ύψος της διαφοράς μεταξύ της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ και β) Η αυτοδυναμία ή όχι στις εθνικές εκλογές.

Νίκη για τη Ν.Δ. τείνει να παγιωθεί ότι δεν είναι το 1% διαφορά. Το εκλογικό σώμα, με όσα ακούει, έχει θέσει κατά μέσο όρο περίπου το 7% ως διαφορά, καθώς από εκεί και πάνω η νίκη θεωρείται μεγάλη. Αν αυτό παγιωθεί, το βράδυ των εκλογών θα επικρατεί το «και βγήκαν όλοι νικητές και έχασαν όλοι οι άλλοι». Νίκη για τη Ν.Δ., ωστόσο, είναι κυρίως η αυτοδυναμία ανεξαρτήτως διαφοράς.

Για να συμβούν τα παραπάνω πρέπει η Ν.Δ. να α) μεγιστοποιήσει την προσπάθειά της επικοινωνιακά, ώστε να πείσει για τις καλύτερες ημέρες που μπορεί να προσφέρει και β) αυξήσει τις εισροές της από την αδιευκρίνιστη ψήφο, γεγονός που για να συμβεί θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να αντιμετωπισθεί το πολωμένο κλίμα που θα επιβάλει η κυβέρνηση βάζοντας στην ατζέντα θέματα «διαφθοράς».