1821-2021: Ας δούμε λίγο τον καθρέφτη μας

Πριν δημιουργήσουμε άλλη μια πληγή που θα βαθύνει τον διχασμό των Ελλήνων, ας τολμήσουμε να μετακινήσουμε τον εσωτερικό καθρέφτη μας και ας δούμε τη μεγάλη εικόνα μιας νέας εποχής, απαλλαγμένης από τα βαρίδια του παρελθόντος.

Μιας νέας εποχής που δεν θα ταλαιπωρείται από προσωπικά, επιχειρηματικά, κομματικά και πολιτικά συμφέροντα. Την εικόνα μιας εποχής που θα ανήκει στους Ελληνες που θέλουν να δημιουργήσουν, να προοδεύσουν, να προσφέρουν και να βγάλουν τον τόπο από τη μιζέρια που κουβαλά κοντά 200 χρόνια. 200 χρόνια αυθαιρεσιών από μια άλλη μορφή κατακτητών, που ακόμη και σήμερα διεκδικούν το μερίδιό τους για τη συμμετοχή τους στον αγώνα της απελευθέρωσης. 200 χρόνια στη διάρκεια των οποίων μας δίδαξαν να πιστεύουμε και να λέμε ότι ήμασταν ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, αλλά στην πραγματικότητα βρισκόμασταν και εξακολουθούμε να είμαστε κάτω από μια «τεράστια» μπότα ενός κατακτητή με πολλά πρόσωπα, που μας επιτρέπει να κινούμαστε όσο μας αφήνει η αλυσίδα μας.

Λίγο-πολύ, όλα τα παραπάνω είναι χιλιοειπωμένα και χιλιογραμμένα, όπως, επίσης, και το ότι μέχρι σήμερα δεν μάθαμε τίποτα από τα λάθη μας, στα οποία κάποιες φορές δίνουμε «μυθικές» διαστάσεις για να καλύψουμε τις αδυναμίες μας και τις αστοχίες μας.

Γιατί επαναφέρουμε κάποιες από τις γκρίζες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας; Μα γιατί θυμηθήκαμε την παλιά μας τέχνη και ήδη οι μετρ της παραπληροφόρησης έχουν πιάσει τα πόστα για να δημιουργήσουν ένα νέο μέτωπο διχασμού της κοινωνίας, με αφορμή το έμβλημα που επιλέχθηκε για τους εορτασμούς της συμπλήρωσης των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821. Προκαλούν σκοπίμως έναν ολόκληρο λαό, δίνοντας ταυτόχρονα την ευκαιρία σε ορισμένους να καπηλευτούν ένα ιστορικό γεγονός για να επανέλθουν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Προσπαθούν να σπείρουν τη διχόνοια «επενδύοντας» στο «κίνημα της κορδέλας», λες και είναι το λάβαρο της επανάστασης.

Εάν οι Ελληνες το 2021 μπλεχτούν στις κορδέλες, στα χρώματα και στις επιδείξεις, το μόνο που θα κατορθώσουν είναι να χάσουν άλλη μια ευκαιρία για να αλλάξουν τη μοίρα αυτής της χώρας και να οικοδομήσουν ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος.

Ο ελληνικός λαός δεν θα ωφεληθεί από μια νέα «εμφύλια διαμάχη» για τα εμβλήματα της επετείου και για τους εορτασμούς που σχεδιάζονται. ?εν έχει ανάγκη από φουστανελοφόρους, μπουρλοτιέρηδες, από «μεγάλες ιδέες» που ποτέ δεν υλοποιούνται, ούτε από ηρωισμούς που έμειναν στην ιστορία. Ολα αυτά συνθέτουν το παρελθόν. Ενα παρελθόν που ορίζει το μέλλον όταν του συμπεριφερόμαστε με σεβασμό και δεν το καπηλευόμαστε για να προωθήσουμε τις όποιες σκοπιμότητες.

Οι εορτασμοί των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821 δεν θα προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία εάν περιοριστούν σε ένα λαμπρό μνημόσυνο ή εάν καταλήξουν σε μια μεγάλη γιορτή για τα επιτεύγματα των δύο αιώνων ανεξαρτησίας.

Η χώρα πρέπει να διεκδικήσει τη θέση της στον παγκόσμιο χάρτη όχι για το παρελθόν της, αλλά για το μέλλον της. Το μεγάλο στοίχημα είναι το «αύριο» και σε αυτό οφείλουν να επικεντρωθούν όλοι όσοι ισχυρίζονται ότι αγωνιούν και αγωνίζονται για το μέλλον.

Αντί, λοιπόν, να ασχολούμαστε ως κοινωνία και με τη βοήθεια των μέσων ενημέρωσης με τα εμβλήματα, ας ασχοληθούμε με τα νοήματα που περικλείουν αυτές οι λευκές και γαλάζιες γραμμές. Και το νόημα είναι ότι η Ελλάδα το 2021 θα πρέπει κυριολεκτικά να είναι ελεύθερη από δανειστές, ψευτοεταίρους και ψευτοσυμμάχους. Θα πρέπει να μπορεί να χαράζει την εθνική διαδρομή της όχι για την επόμενη ημέρα, αλλά για τις δεκαετίες που έρχονται και θα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για το μέλλον του ελληνικού λαού.

Η χώρα χρειάζεται εθνική συνεννόηση για να οικοδομήσει μια οικονομία που δεν θα παρασύρεται ανάλογα με τις βουλές των ισχυρών. Μια οικονομία που δεν θα ανακυκλώνει το χρήμα, αλλά θα φέρνει νέο για επενδύσεις που δεν αποδεικνύονται «φούσκες», που θα δημιουργούν αληθινές θέσεις εργασίας.

Χρειάζεται εθνική στρατηγική για να αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις του εξ ανατολών γείτονα που μας εγκλωβίζει με τις ενέργειές του, στις οποίες απαντούμε μόνο με λόγια. Χρειάζεται εθνική στρατηγική για να βρεθεί μια βιώσιμη λύση στο προσφυγικό, που αφορά το σύνολο της χώρας και όχι μόνο τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Το 2021 η χώρα θα πρέπει να είναι έτοιμη όχι για πανηγύρια, αλλά για μια ανεξάρτητη και δημιουργική διαδρομή, σε έναν κόσμο που αλλάζει δραματικά και μέχρι σήμερα, δυστυχώς, το πολιτικό μας σύστημα δεν έχει αντιληφθεί ή φοβάται να αντιμετωπίσει τα συμφέροντα που επί 200 χρόνια καθορίζουν τις τύχες ενός ολόκληρου λαού.