Quantcast

Νίκος Ξανθόπουλος: Το συγκινητικό «αντίο» της εγγονής του - «Ο παππούς μου ήταν πάντα εκεί...»

Περίπου μία εβδομάδα από την ημέρα που ο Νίκος Ξανθόπουλος άφησε την τελευταία πνοή του σε ηλικία 89 ετών, η εγγονή του τον αποχαιρετά με ένα συγκινητικό μήνυμα.

Η Ελένη Ξανθοπούλου, το ένα από τα τέσσερα εγγόνια του, έκανε μια συγκινητική ανάρτηση στο Instagram, μιλώντας για τον παππού της όπως τον γνώρισε, και για όλα όσα θα της λείψουν τώρα που έφυγε.

Το συγκινητικό «αντίο» της εγγονής του Νίκου Ξανθόπουλου:

«Ο παππούς ο Νίκος, ο παππούλης μου, δεν είναι ο ίδιος άνθρωπος που ξέρετε εσείς.

Ο παππούς μου ήταν πολύ απλά παρόν. Διακριτικός, ήσυχος, και ίσως λίγο μοναχικός. Απλώς ήταν πάντα εκεί.

Έκανε πάντα το δικό του, ήσυχος, ενώ εγώ όλο μιλούσα. Στην πολυθρόνα του, πάντοτε με το iPad στο χέρι έκανε προσχέδια για τις επόμενες αναρτήσεις του στο Facebook. Πόση χαρά του έδινε η επαφή με τον κόσμο! Ήταν γι’αυτόν μια ζεστή παρεΐτσα. Πήγαινα και καθόμουν απέναντί του και του έλεγα διαφορά. Εκείνος απλά με κοιτούσε.

Όταν πια έβαζα γλώσσα μέσα, επέστρεφα το βλέμμα του: καμία λέξη. Του έκλεινα το μάτι κι εκείνος μου χαμογελούσε. Το χαμόγελό του αρκετά σπάνιο φαινόμενο. Έλαμπαν τα μάτια του σαν αστέρια.

Ήταν για εμάς παράδειγμα αξιοπρέπειας και ηθικής.

Η παρουσία του αισθητή ακόμα και μέσα από την ησυχία του.

Όπως είπα στην αρχή, τον παππούλη μου δεν τον ξέρετε όπως τον ξέρω εγώ. Εσείς τον γνωρίζετε αλλιώς -ίσως και να τον ξέρετε καλύτερα από εμένα. Παρόλ’ αυτά τον καταλάβαινα και εκείνος καταλάβαινε εμένα.

Θα μου λείψεις παππούλη μου. Έχω τόσα ακόμα παράπονα να μοιραστώ μαζί σου για τις σπουδές μου. Τόσα να σου πω για το γύρισμα της ταινίας μου. Λαχταρώ να σε ακούσω να μου λες ότι βγαίνω πολύ και ότι θά’πρεπε να διαβάζω περισσότερο.

Θα λείψεις σε όλους μας πολύ!

Στην οικογένεια, στους φίλους, και στους θαυμαστές.

Ποτέ δεν μπορούσα να ποσοτικοποιήσω τον αριθμό των ανθρώπων που σε λάτρευαν μέχρι σήμερα. Θα μείνεις “αθάνατος” χάρη σε όλους που σε θαυμάζουν και σε αγαπούν.

Ξέρω πως θα μας βλέπεις όλους από ψηλά. Και δεν θα ξεχνάω να σου κλείνω το μάτι.»