Παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Ρούση «Εργατική τάξη και επανάσταση»

Η εκδήλωση θα γίνει την Παρασκευή, 28 Ιουνίου στις 8 το βράδυ, στο Polis Art Café (Πεσμαζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου).

Για το βιβλίο του Γιώργου Ρούση θα μιλήσουν η Ντίνα Κακάλη, Κοινωνιολόγος, βιβλιοθηκονόμος στη Βιβλιοθήκη του Παντείου, η Μαρία Κάντζιου, ηλεκτρολόγος – μηχανικός (ΕΜΠ), γεν. γραμματέας εργαζομένων ΟΠΑΠ και ο Νίκος Κολοκοτρώνης, πρώην εργαζόμενος στην τράπεζα Πειραιώς, πτυχιούχος Παντείου και κάτοχος master στην ευρωπαϊκή πολιτική από το U.L.B. (Βρυξέλλες).

Οπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου, τo βιβλίο συνιστά μια εις βάθος ανάλυση της στάσης της συντριπτικής πλειονότητας του λαού μας (της εργατικής τάξης συμπεριλαμβανομένης), απέναντι στη δομική κρίση του καπιταλισμού. Η στάση αυτή αποτυπώθηκε πολύ πρόσφατα στα αποτελέσματα των ευρωεκλογών σε Ελλάδα και Ευρώπη, οι οποίες κατέδειξαν σαφώς τα μειωμένα επίπεδα συνειδητότητας των λαών της ΕΕ. Σύμφωνα με τον ίδιο τον συγγραφέα: «Εκείνο που με ώθησε να καταπιαστώ με το θέμα τούτης της μελέτης ήταν η απογοήτευσή μου από τη στάση της εργατικής τάξης απέναντι στη δομική κρίση του καπιταλισμού που βιώνουμε, δηλαδή εκείνης της τάξης, της οποίας ο ρόλος ως κοινωνικού υποκειμένου της χειραφέτησης θεωρείται δεδομένος για κάθε κομμουνιστή. […] Η καλύτερη απόδειξη αυτής της τάσης ενσωμάτωσης της εργατικής τάξης, είναι το γεγονός ότι, ενώ αυτή αποτελεί την πλειονότητα του πληθυσμού των αναπτυγμένων –ή με μέσο επίπεδο ανάπτυξης– καπιταλιστικών χωρών, σε αυτές τις χώρες πλειοψηφούν τα αστικά κόμματα, κι ακόμη χειρότερα ενισχύεται η ακροδεξιά, ενώ παράλληλα τα πολιτικά υποκείμενα που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν την εργατική τάξη συνήθως είναι και αυτά πλήρως ενσωματωμένα στο κυρίαρχο σύστημα. Και όταν υπάρξει κάποιο αυθόρμητο ξέσπασμα, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, στρέφεται κατά του κυρίαρχου συστήματος, αυτό ξεφουσκώνει σαν πλαστικό μπαλόνι δίχως να πλήξει το αστικό καθεστώς. Με αυτά τα δεδομένα θεώρησα αναγκαίο να διερευνηθεί, αφενός, η ισχύς της εν δυνάμει επαναστατικότητας της σύγχρονης εργατικής τάξης, και, αφετέρου, η στρατηγική που θα πρέπει να ακολουθηθεί για την ανάδειξή της».