Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης (Εκκλησιαστής)

Όλα είναι ένα ψέμα (Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου)

Όλα είναι ατμός (Θανάσης Βέγγος σε Ντίνο Ηλιόπουλο)

Όλη η κοινωνική  και πολιτική  ‘ανομία’ αντανακλά,πέραν των λαθεμένων και δόλιων χειρισμών,και τη σύγχυση για το ποιό είναι το Δίκαιο και το Άδικο,το Ορθό και το Λάθος στην εποχή των τεράτων.Οι αλγόριθμοι δύσκολα θα μας διαφωτίσουν,γιατί οι μηχανές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα όρια που θέτουν οι χειριστές τους

Κι όμως αρνούμαστε να κατανοήσουμε ότι:

Ζούμε σ’έναν κόσμο μετάβασης σ’έναν ‘άλλο’ κόσμο,πιο τεχνο-λογικό,πιο γενετικά προσδι-ορισμένο,πιο άνισο και άδικο,με λιγότερα συν-αισθήματα

Ζούμε σε μία περίοδο αστάθειας και διακινδύνευσης,όπου ‘τα πάντα ρει και ουδέν μένει’,και μαζί με ‘τα πάντα’ δια-ρέουμε κι εμείς προς το Άγνωστο Αύριο

Ουδείς μπορεί να μας εγγυηθεί αν ο αυριανός Μετα-άνθρωπος θα είναι πιο ευτυχισμένος από το σημερινό Άνθρωπο

Αυτή η διαπίστωση οδηγεί πολλούς στο ν’αντιμάχονται τον πλα’ι’νό τους,αντί να συνειδητοποιήσουν ότι αυτός θα είναι ο μόνος σύμμαχός τους στην ώρα της κρίσης

Κι όμως αρεσκόμαστε να ‘τρωγόμαστε’ μεταξύ μας:

Η υποκουλτούρα των κοινωνικών δικτύων υπερβαίνει τη δημόσια κριτική κι αποκτά χαρακτηριστικά ‘όπλου’ κατά παντός μη-συμφωνούντος,δολοφονώντας χαρακτήρες και εντέλει αυτοχειριαζόμενη

Οι περισσότεροι πολιτικοί δεν παράγουν ‘πολιτική’,όμως επιτρέπουν  στα ΜΜΕ να διακινούν λα’ι’κισμό στερεοτύπων και προκαταλήψεων ,δια-μορφώνοντας όρους για μία επικίνδυνη παρα-πολιτική

Ούτε τα ‘κατασκευαζόμενα (ατέχνως) νέα (πολιτικά;) φαινόμενα’,ούτε οι νεο-Σοφο-κλήδες που πολεμάνε με αντιγόνα/αντισώματα την εξουσία των άλλων,προβάλλουν κάτι παραπάνω από την εκμετάλλευση της συγ-κίνησης

 Το τεκμήριο υποψίας (sic) κατά παντός κατισχύει του τεκμηρίου αθωότητας,γι’αυτό οι δικομανείς,οι Ψ,οι γραφικοί,οι φανατικοί,οι συνωμοσιολογούντες επιτίθενται στη Δικαιοσύνη απαιτώντας να εφαρμοστεί ‘ο δικός τους νόμος’

Ούτε πραγματισμός,ούτε ιδεολογία,ούτε λογική,ούτε μέτρο,ούτε φραγμός

Αυτοτροφοδοτούμενες βεβαιότητες και αντηχήσεις από κλισέ ομο’ι’δεατών εκλαμβάνονται σαν Αλήθεια

Μερικοί πιστεύουν ότι έχουν το απεριόριστο [;] δικαίωμα να κάνουν ‘ό,τι γουστάρουν’,όμως αυτή η ‘ελευθεριότητα’ δεν συμβαδίζει με την έννοια της Ελευθερίας των υπολοίπων

Δυστυχώς εκτός από τους οικονομικούς κύκλους και τα ‘υπόγεια’ κυκλώματα που περικύκλωσαν τη Δημοκρατία μας έχουν εμφανιστεί και οι ‘αυτόνομοι κι αυτοκαθοριζόμενοι’,οι οποίοι δεν θέλουν ν’αγορεύσουν στην Πνύκα, αλλά να κατα-δικάσουν όποιον δεν συμφωνεί μαζί τους

Δυστυχώς ο νεοέλληνας δεν διαθέτει γνώση,ούτε έχει επίγνωση.Μόνο μία απόγνωση αυτο-καταστροφής τού έχει απομείνει και οι φωνασκούντες δηθενάδες επωφελούνται από αυτήν

Συμπέρασμα:

• ούτε η βία των λόγων (και όχι μόνον;) έχει καλό σκοπό,αλλά συνιστά αυτοσκοπό (αντί) εξουσίας
• ούτε οι βολές,υπερ-βολές και κατα-βολές των διάφορων ‘αντί‘ βοηθάνε τους θεσμούς να γίνουν καλύτεροι (άλλωστε κάτι τέτιοι δεν τους ενδιαφέρει)
• ούτε αίφνης οι έλληνες δια-κρίνονται σε ευαίσθητους κι αναίσθητους (κατά περίπτωση και συγκυρία;)

Τι απομένει λοιπόν σε όσους δεν εντάσσονται στα ένθεν/κακείθεν παιχνίδια;

Να κρατήσουμε ζωντανή την Ιστορία μας (αυτή δεν μας την κλέβει η Τεχνητή Νοημοσύνη,αλλά κινδυνεύει από τους ‘αναθεωρητές’),να μην τραυματίζουμε καθημερινά τη Δημοκρατία μας (στο βωμό των μικροσυμφερόντων) και –όσο είναι δυνατό-να δείχνουμε ένα άλλο προσωπικό παράδειγμα ειλικρίνειας κι εντιμότητας

Τίποτα δεν είναι δεδομένο,όμως η Μοίρα μας,ως λαού, δεν μπορεί να περιμένει επ’άπειρον για να κατανοήσουμε ποιός είναι δημαγωγός και ποιός μιλάει τη γλώσσα της Αλήθειας

Εκτός αν άπαντες χρησιμοποιούν αμφιλογίες κι αμφισημίες για να μας την κρύβουν

Τα υπόλοιπα ,που γράφονται κι ακούγονται,αφορούν την ‘αγοραία’πλευρά μιάς συναλλασσόμενης Δημοκρατίας αφελών ή κουτοπόνηρων πελατών,που δεν μ’ενδιαφέρει.