Μια νέα επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει ότι η Πυραμίδα του Μένκαουρ (Menkaure), η μικρότερη από τις τρεις εμβληματικές πυραμίδες της Γκίζας, ίσως κρύβει μια άγνωστη μέχρι σήμερα είσοδο. Η ανακάλυψη έγινε στο πλαίσιο του διεθνούς προγράμματος ScanPyramids, που συντονίζουν το Πανεπιστήμιο του Καΐρου και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Το πρόγραμμα εφαρμόζει προηγμένες, μη καταστροφικές τεχνολογίες σάρωσης προκειμένου να μελετήσει τα εσωτερικά στρώματα των αιγυπτιακών μνημείων χωρίς να προκληθεί ζημιά στη δομή τους.
Από την Ευαγγελία Φραγκούλη
Τα πρώτα ευρήματα της μελέτης
Οι επιστήμονες εντόπισαν δύο «κοιλότητες» ή «κενά» (voids) πίσω από την ανατολική όψη της Πυραμίδας του Μένκαουρ, σε βάθος περίπου ενός μέτρου από την εξωτερική επιφάνειά της. Οι μετρήσεις δείχνουν ότι η μία κοιλότητα έχει διαστάσεις περίπου 1 × 1,5 μέτρο και η άλλη 0,9 × 0,7 μέτρο, με αποτέλεσμα να θεωρείται απίθανο να πρόκειται για φυσικές ρωγμές ή φθορές. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν με τη χρήση ραντάρ διείσδυσης εδάφους, υπερηχητικών κυμάτων και μετρήσεων ηλεκτρικής αντίστασης, με απόλυτη ακρίβεια και χωρίς επαφή με το μνημείο.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη περιοχή της ανατολικής πλευράς παρουσιάζει παρόμοια αρχιτεκτονική με την ήδη γνωστή είσοδο που βρίσκεται στη βόρεια όψη, κάτι που ενισχύει την πιθανότητα ύπαρξης δεύτερου διαδρόμου ή εναλλακτικού σημείου πρόσβασης στο εσωτερικό της πυραμίδας. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό NDT & E International, που εξειδικεύεται σε τεχνικές μη καταστροφικού ελέγχου.
Πιθανές ερμηνείες και επόμενα βήματα
Παρότι τα ευρήματα θεωρούνται εξαιρετικά σημαντικά, δεν αποδεικνύουν ακόμη την ύπαρξη δεύτερης εισόδου. Οι ερευνητές τονίζουν ότι οι κοιλότητες μπορεί να προέκυψαν και από κατασκευαστικές ανωμαλίες ή από εσωτερικές αλλαγές που έγιναν κατά τη διάρκεια της ανέγερσης της πυραμίδας. Για να υπάρξει οριστική απάντηση, σχεδιάζεται η χρήση ενδοσκοπικών καμερών και πιο εξειδικευμένων απεικονιστικών μεθόδων που θα επιτρέψουν την παρατήρηση του εσωτερικού χωρίς φυσική επέμβαση.
Η συνεργασία με το Αιγυπτιακό Υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων θεωρείται κρίσιμη, καθώς κάθε επιπλέον εξερεύνηση απαιτεί ειδική άδεια και αυστηρές προδιαγραφές ασφάλειας για την προστασία του μνημείου. Εφόσον αποδειχθεί ότι πράγματι υπάρχει άγνωστη είσοδος, το εύρημα θα μπορούσε να αλλάξει τα μέχρι σήμερα δεδομένα για τη δομή και τη λειτουργία των πυραμίδων, αποκαλύπτοντας πτυχές της τεχνογνωσίας των αρχαίων Αιγυπτίων που παραμένουν μυστήριο.
Ένα μνημείο που εξακολουθεί να εκπλήσσει
Η Πυραμίδα του Μένκαουρ χτίστηκε γύρω στο 2490 π.Χ. και αποτελεί το νεότερο και μικρότερο από τα τρία βασικά μνημεία του οροπεδίου της Γκίζας. Παρότι έχει ερευνηθεί εκτενώς για πάνω από δύο αιώνες, εξακολουθεί να προσφέρει νέα δεδομένα που δείχνουν πόσο προχωρημένη ήταν η μηχανική και η αρχιτεκτονική γνώση της εποχής. Η πιθανή ύπαρξη δεύτερης εισόδου θα μπορούσε να σχετίζεται με διαφορετικές φάσεις κατασκευής, με τελετουργική χρήση ή ακόμη και με μηχανισμούς ασφαλείας που προστάτευαν το ταφικό θάλαμο του φαραώ.
Το συγκεκριμένο εύρημα υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πιο εμβληματικά μνημεία του κόσμου δεν έχουν αποκαλύψει όλα τα μυστικά τους. Οι ερευνητές του προγράμματος ScanPyramids συνεχίζουν τις μελέτες τους, προσπαθώντας να συνδυάσουν την τεχνολογία αιχμής με την αρχαιολογική έρευνα, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες ανακαλύψεις στη μελέτη της αρχαίας Αιγύπτου.
