Ευφυΐα και τιμωρία

Υπάρχουν χώρες όπου οι Αρχές είναι διακριτές. Το σύστημα Δικαιοσύνης σε πολλές περιπτώσεις (πιο πρόσφατα παραδείγματα η Γαλλία με την καταδίκη Σαρκοζί και η Αυστρία με την υπόθεση Κουρτς) λειτουργεί κατά το δυνατόν ανεπηρέαστα από το πολιτικό σύστημα εξουσίας. Ο νεότατος καγκελάριος της Αυστρίας Σεμπάστιαν Κουρτς από νωρίς καλλιέργησε συστηματικά ένα προφίλ, μέσω προνομιακών σχέσεων με τα ΜΜΕ, σχεδόν πολιτικής διάνοιας που θα εξασφάλιζε ευημερία, υπερηφάνεια και «προστασία από τους ξένους» στους συμπατριώτες του. Αυτό το τελευταίο είχε δει νωρίς ότι ήταν το κυρίως όπλο του ανερχόμενου ακροδεξιού Κόμματος της Ελευθερίας. Κερδίζει τις εκλογές το 2017, σχηματίζει κυβέρνηση με το κόμμα αυτό, ξανακερδίζει εκλογές το 2019 και αδειάζοντας τους ακροδεξιούς, που είχαν φθαρεί λόγω συμμετοχής του αρχηγού τους σε οικονομικά σκάνδαλα, κάνει κυβέρνηση με τους Πράσινους! Από την ακροδεξιά συμμαχική επιλογή δηλαδή περνά σε αριστερή επιλογή μέσα σε δύο χρόνια. Ο ευέλικτος Κουρτς, όμως, συνέχισε να φροντίζει υπέρμετρα το προφίλ του μέσω στενών σχέσεων με τα ΜΜΕ. Εχοντας αφήσει και παλαιά ίχνη αυτών των σχέσεων από τη θητεία του στο υπουργείο Εξωτερικών (27 χρόνων έγινε υπουργός) μπήκε στο στόχαστρο των ερευνητικών Αρχών. Και στα 35 του χρόνια αναγκάστηκε να παραιτηθεί.