Αλβανική συγχώνευση

Η εσωτερική αναταραχή στην Αλβανία δεν είναι κάτι ασύνηθες και συνήθως συνοδεύεται από εθνικιστικές εκρήξεις. Επαγγελματικά κατευθυνόμενες ή τεχνηέντως αυθόρμητες, λειτουργούν κυρίως για εσωτερική κατανάλωση, διατηρώντας εν ζωή κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης. Ο σοσιαλιστής Εντι Ράμα δεν έχει κανένα πρόβλημα να υιοθετήσει μεθόδους του δεξιού Σαλί Μπερίσα, προκειμένου να ξεπεράσει μια δύσκολη (και μακρά) περίοδο αμφισβητήσεων με διαδηλώσεις και εξεγέρσεις. Οσο κι αν οι διαδηλώσεις υποκινούνται από την αντιπολίτευση, διατηρούν και στοιχεία αυθορμητισμού, με ισχυρή πιθανότητα να διογκωθούν αριθμητικά και να απειλήσουν την υπόσταση της κυβέρνησης. Ετσι, εύλογα έρχεται στην επικαιρότητα το πάγιο θέμα της «Μεγάλης Αλβανίας», αυτή τη φορά όχι ως χάρτης και φήμες, αλλά ως ουσιαστική συγχώνευση των υπουργείων Εξωτερικών Αλβανίας και Κοσόβου. Πρώτο βήμα για την ένωση των δύο χωρών; Πολύ πιθανό. Και αν βαδίζουμε προς τα εκεί, το σχέδιο της «Μεγάλης Αλβανίας» έχει μπει στο στάδιο της υλοποίησης, διαψεύδοντας εκείνους που το απέδιδαν σε φημολογίες και παραγωγούς fake news. Ολα τα προηγούμενα, όπως και το σχέδιο ανταλλαγής εδαφών Σερβίας-Κοσόβου (που συνιστά νέα αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια), έχουν την έγκριση των μεγάλων χωρών που καθορίζουν τις διεθνείς ισορροπίες. Αυτή τη φορά στη γειτονιά μας.