Η χώρα της αφθονίας

Το Καζακστάν μπορεί να αποδειχθεί πιο σύνθετη περίπτωση από την Ουκρανία. Η ένατη μεγαλύτερη σε έκταση χώρα στον κόσμο και μέσα στην πρώτη δεκάδα σε παραγωγή ουρανίου, χρυσού, χρωμίου, μαγγανίου, χαλκού, άνθρακα, σιδήρου, ενδέκατη παγκοσμίως σε αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, είναι σε κατάσταση εξέγερσης. Η φαινομενικά αδικαιολόγητη τεράστια αύξηση στην τιμή του υγραερίου άναψε το φιτίλι. Αύξηση σε χώρα που το παράγει; Ναι, διότι -όπως προκύπτει- έχουν εκχωρηθεί σε μεγάλες ξένες εταιρείες τα δικαιώματα χρήσης και εκμετάλλευσης πλουτοπαραγωγικών πηγών, με αποτέλεσμα να μη φτάνει στον μέσο καταναλωτή ο πλούτος που υπάρχει από την τεράστια παραγωγή όσων αναφέραμε. Η κυβέρνηση του προέδρου Κασίμ Τζομάρτ Τοκάγεφ, διαδόχου του «αιώνιου Προέδρου» Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ, ζήτησε τη βοήθεια της συμμαχίας «Οργανισμός του Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας», που υπάρχει από το 2002. Στον οργανισμό, όπου ουσιαστικό αφεντικό είναι η Ρωσία, μετέχουν και η Λευκορωσία, η Αρμενία, το Καζακστάν, το Κιργιστάν και το Τατζικιστάν. Η βοήθεια ειδικών δυνάμεων από τη Ρωσία ήταν καθοριστική και ουδείς θα εκπλαγεί αν υπάρξουν ανταλλάγματα, όπως η αναγνώριση προσάρτησης της Κριμαίας. Ή και η σαφής στήριξη της Ρωσίας στην αντιπαράθεση με την Ουκρανία. Αλλωστε, το Καζακστάν κατοικείται κατά 24% από Ρώσους και η σχέση ήταν πάντα στενή. Πολύ περισσότερο στα δύσκολα.