Κινούμενα σύνορα

Στη διπλωματία υπάρχουν τεχνικές που μπορεί να καλύψουν τα πάντα. Ακόμα και την προαιώνια έχθρα μεταξύ Σέρβων και Κοσοβάρων, που είναι αναγκασμένοι να συνυπάρχουν. Το Κόσοβο, επί αιώνες κομμάτι της σερβικής επικράτειας, από το 2008 διεκδικεί καθεστώς κρατικής οντότητας και εν μέρει το πετυχαίνει. Με αυτό το δεδομένο, μεγάλες δυνάμεις, όπως οι ΗΠΑ, το προσεγγίζουν προκειμένου να διαχειριστούν την αυτονομία του και τις νέες ισορροπίες της περιοχής όπου ανήκει. Η πρόσφατη συμφωνία Σερβίας - Κοσόβου, με οικονομική κυρίως βάση, κατ’ αρχάς αποτελεί μεγάλο κέρδος για τις ΗΠΑ, που την επεξεργάστηκαν και, τελικά, την πέτυχαν. Παραμένουν «αφεντικό» στην περιοχή και όποτε χρειαστεί το θυμίζουν. Το δεύτερο κύριο σημείο μάς αφορά άμεσα, καθώς θα οδηγήσει σε επόμενα βήματα που θα περιλαμβάνουν και αλλαγές συνόρων. Οσο κι αν πολλοί εταίροι, θεσμικά, φωνάζουν ότι «στην Ευρώπη δεν γίνονται αυτά», φαίνεται ότι γίνονται «μια χαρά». Πιο εύκολα, όταν πρόκειται για τα Βαλκάνια. Η ανακήρυξη του Κοσόβου σε χώρα και λίγο παλιότερα των Μαυροβουνίου, Κροατίας, Σλοβενίας, Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και Βόρειας Μακεδονίας, έφτιαξαν νέα σύνορα. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα με τη μελετώμενη ανταλλαγή εδαφών μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου. Μένει να δούμε τι έρχεται στη συνέχεια…