Συστημική αμηχανία

Προφανώς ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ιδιόρρυθμος, αντιπαθής σε πολλούς, εξωσυστημικός, ως προς το σύστημα εξουσίας της Ουάσιγκτον, ασυνήθιστος. Είναι, επίσης, επιθετικός, ειρωνικός και εριστικός με τα κυρίαρχα ΜΜΕ των ΗΠΑ που, όμως, είναι αυτά που «φτιάχνουν» το παιχνίδι και το κλίμα στην κοινωνία. Οτι ο Τραμπ είναι όλα αυτά δεν σημαίνει πως πρέπει να αντιμετωπίζεται ως χαμένος των εκλογών πριν καν γίνουν αυτές, αλλά και αφού έγιναν, πριν καταμετρηθούν όλες οι ψήφοι ανά πολιτεία! Αν και ο ίδιος βιάζεται να βγάλει άκυρες πολλές επιστολικές ψήφους που είναι αλήθεια ότι «τον έθαψαν», το σύστημα πρέπει να είναι υπομονετικό και να επιβεβαιώνει τον θεσμικό του ρόλο. Στην περίπτωση Τραμπ δεν συμβαίνει αυτό. Αντιμετωπίστηκε από θεσμούς (τυπικούς και άτυπους) ως αυτός που έπρεπε να χάσει. Κατά πάσα πιθανότητα έχασε, αλλά να που είτε η ανυπομονησία είτε ο φόβος («μπας και κερδίσει»...) έχουν εκθέσει συνολικά το σύστημα εξουσίας. Πρώτον, διότι έχουν περάσει σχεδόν δώδεκα (!) ημέρες από τις εκλογές και δεν έχει ανακοινωθεί αποτέλεσμα. Δεύτερον, διότι, ενώ δεν έχει ανακοινωθεί αποτέλεσμα, σπεύδουν όλοι να ανακοινώσουν νικητή, αλλά κυρίως χαμένο! Προβλήματα δημοκρατίας θα πει κανείς. Μπα, στην πραγματικότητα προβλήματα αμηχανίας, όταν δεν πάνε τα πράγματα όπως ακριβώς τα θέλουμε.