«Με κυνηγούν οι “Μέλισσες” κι εσύ που δεν με έπεισες»

Ναι, παραφράζω τον υπέροχο στίχο «Με κυνηγούν οι μέλισσες κι εσύ που δεν με θέλησες», κάνοντας το «δεν με θέλησες», «δεν με έπεισες», γιατί είδα τα καινούργια πρωινά - μεσημεριανά και δεν «ψήθηκα»! Δεν πείστηκα! «Που άλλα περίμενα και άλλα μου βγήκαν», που λέει ένας άλλος στίχος. Για «εναλλακτικά projects» έκαναν λόγο, για... new blood in the block, κόντρα στο «δοκιμασμένο» και στο «συνηθισμένο», και ό,τι είδα ομολογώ πως διόλου δεν με κέντρισε και διόλου δεν με έκανε να αισθανθώ πως, ναι, γίνεται επιτέλους μια νέα «πρόταση», με όραμα, άποψη και θέση. Είδα μια «λύσσα» του τύπου «εγώ θα τον πάρω τον θρόνο της Ελένης!», «εγώ άρπαξα τη σκυτάλη και τρέχω», είδα προσπάθειες για κάτι, αλλά αποτέλεσμα δεν είδα! Τουλάχιστον έως τώρα! Να ’ναι η... βουτιά στα βαθιά; Να ’ναι το «Δαμάζοντας τα κύματα;». Δεν ξέρω! Θα τη δώσω την... περίοδο χάριτος, για να έχω ακόμα πιο σαφή και καθαρή εικόνα, αλλά η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται»! Και το αντίθετο! Και έκανα και γκάλοπ, στο οποίο αποδείθτηκε ότι οι περισσότεροι συμφώνησαν μαζί μου, ότι δεν ήρθε καμία... έκπληξη, τίποτα... καινούργιο και κάτι... εναλλακτικό που να μπορεί να κάνει την αντιπρόταση στα ήδη υπάρχοντα πρωινά. Αφήστε που δεν «έσκασε» τελικά και καμία νέα Μενεγάκη, παρά τα όσα μας έλεγαν! Ελένη γεννιέσαι, δεν γίνεσαι, να μη τα ξαναλέμε. Και, να σας πω την αλήθεια μου, ένα στερητικό Ελένης το έχω! Αντε, γύρνα κι εσύ, βρε Ελένη!