Κάτσε στη ζούγκλα, ασυγκράτητε Τριαντάφυλλε!

Δεν μας έφταναν ο εγκλεισμός και η τρίτη καραντίνα (λες και έφυγε ποτέ η δεύτερη), δεν μας έφτανε το... τσουνάμι καταγγελιών στη σόουμπιζ, έσκασε και η «Μήδεια» από το πουθενά, ως κερασάκι στην τούρτα. «Μπήκα» λοιπόν να... ξεχαστώ με το «Survivor» και να ζεσταθεί το κοκαλάκι μου στον περίφημο Αγιο Δομίνικο και άκουσα τον ανεκδιήγητο -το λέω κομψάΤριαντάφυλλο να... κλείνει το μάτι στη σύζυγό του, λέγοντάς της από αέρος πως, λόγω της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, θα... τρύπωνε στο δάσος και θα τη σκεφτόταν!

Οχι, δεν σας κάνω πλάκα. Οχι, δεν «κάηκα» από το... παγωμένο ντους ανάμεσα στην καραντίνα και τη «Μήδεια». Τον άκουσα με τα ίδια μου τα αυτιά -και, δυστυχώς, όχι μόνο εγώ- να λέει τα κάτωθι στη γυναίκα του: «Δήμητρά μου, ίσως σκεφτώ κάτι πονηρό σήμερα. Θα πάω στη ζούγκλα να κρυφτώ προς τα μέσα και ίσως κάνω κάτι περίεργο σήμερα για σένα, Δήμητρά μου. Μου λείπεις πάρα πολύ. Μου λείπει όλο το... στιλ σου και ξέρεις πολύ καλά τι άλλο μου λείπει. Οταν έρθω, που δεν ξέρω πότε θα έρθω, ετοιμάσου απλά». Δεν το ζω αυτό. Δεν το ζούμε! Τύφλα να ’χει ο...Σειρηνάκης! Καλά που δεν μας το έκανες και... εικόνα, Νταφ! Τόσα ζούμε, μας το φύλαγες κι αυτό για... δώρο. Πως θα... σκεφτείς κάτι πονηρό στη ζούγκλα! Και πως ξέρει πολύ καλά η σύζυγος τι... άλλο σου λείπει! Πόσο πιο κάτω; Πόσο πιο χαμηλά; Μη μου απαντήσεις - ρητορική είναι η ερώτηση. Μετά από αυτό, κρύψου καλά, αγόρι μου, στη ζούγκλα και μείνε εκεί! Λυπήσου μας!