Φιλιά, ίντριγκες και ουρλιαχτά!

Κάθεσαι να χαζέψεις κανένα ριάλιτι, να έχεις υλικό να γράψεις, και μετανιώσεις την ώρα και τη στιγμή - ναι, θέλω επίδομα ανθυγιεινής, θα το ξαναπώ! Πόσες φορές να δεις το οσκαρικό-θεϊκό «The father», που έφερε ένα ακόμα Οσκαρ στον σπουδαίο Αντονι Χόπκινς, ή το συγκλονιστικό «Nomadland» - τι διαμάντι, Θεέ μου! Ή πόσο Netflix να αντέξεις; Οι δικές μας σειρές που «τα σπάνε» είναι δύο-τρεις με το ζόρι (είμαι πολύ αισιόδοξος για του χρόνου με αυτά που μαγειρεύονται!), οπότε κάνεις ζάπινγκ στα ριάλιτι, να έχεις και «ψωμί» να γράψεις κάτι πιο... ζουμερό! Και να τα ουρλιαχτά και το «παραλήρημα» του Στράτου Τζώρτζογλου (τεράστιο λάθος του να μπει στη «Φάρμα»), και να οι «πόντοι» μεταξύ γυναικών και να οι κλίκες και να οι καβγάδες. Γυρνάς στο «Survivor» και το πράγμα έχει ξεφύγει πολύ - καμία σχέση με το παλιό, το original, με Ντάνους, Βασάλους κ.λπ. Το έχουν κάνει «καρα-ριάλιτι», σε ροζ και κίτρινες αποχρώσεις, που «καπελώνουν» τα αγωνίσματα. Η αποθέωση της ίντριγκας, της στρατηγικής, του «ο θάνατός σου, η ζωή μου» και, κυρίως, του «η χαρά της κωλοτούμπας»! Ανά μέρα αλλάζουν... στρατόπεδα, ανά μέρα μάς λένε «γύρισε στον πρώην της και... σκύλιασε ο νυν έξω», ανά μέρα «πουλάει» ο ένας τον άλλο για να φτάσει στον τελικό! Και σκάνε και θερμά φιλιά μεταξύ Ντάφυ - Μπόγδανου για να το «τσιμπήσουν» πιο πολύ το παιχνίδι στο Τwitter, και σκάνε και κλάματα …χωρίς δάκρυα για να «ψηθούμε», αλλά δεν! Για το πώς αυτό το ριάλιτι επιβίωσης (ή να το πω… εξαθλίωσης;) το βλέπουν τόσο φανατικά, δεν θα απαντήσω. Τρέχω να ξαναδώ το «The father» για να... ξεπλυθώ.