Πρησμένες από... μέλισσες

Από τη μία οι ζηλευτές «Αγριες μέλισσες» και από την άλλη οι... άγρια «παραμορφωμένες», σαν από τσίμπημα μέλισσας, παρουσιάστριες- μοντέλα-ηθοποιοί. Δύο είναι τα... έργα που ζούμε με την έναρξη της χειμερινής σεζόν. Από τη μία έχουμε μια ολοκαίνουργια έξοχη σειρά εποχής που... τα σπάει και από την άλλη έχουμε μια σειρά από κυρίες της τηλεόρασης που το παράκαναν με το υαλουρονικό σε μάγουλα, στήθος και κυρίως στα χείλη, με αποτέλεσμα να νομίζεις ότι έχουν δεχτεί... άγρια επίθεση από σμήνος μελισσών!

Οχι, όχι, δεν υπερβάλλω και ας είναι το... φόρτε μου να υπερβάλλω, το παραδέχομαι. Ετυχε σε ζάπινγκ που έκανα να πέσω πάνω σε δύο παρουσιάστριες που επέστρεψαν από την προηγούμενη σεζόν... άλλες! Οταν λέω «άλλες», το εννοώ! Τρόμαξα να τις γνωρίσω! Είπαμε να διορθώσετε όσα δεν σας αρέσουν, κυρίες μου, αλλά χάσατε κάθε μέτρο. Δείτε το λίγο, γιατί γίνεται... τρομακτικό το «έργο»! Φυσικά και κατανοώ την ανάγκη κάποιας -ή κάποιου, τέλος πάντων- να φτιάξει πάνω της/του κάτι που δεν της/του αρέσει, αλλά είναι ακραίο να... γίνεται κάτι άλλο από αυτό που είναι! Κι επειδή έκανα ένα πρόχειρο... γκάλοπ, δεν σκιάχτηκα μόνο εγώ με τις δύο αυτές... μεταμορφώσεις που είδα. Σκιάχτηκαν πολλοί και νόμιζαν ότι έβλεπαν... λάθος εκπομπή. Είπαμε: Μέτρον άριστον.

Κι αφού ασχολήθηκα με τα πρόσωπα που μοιάζουν να τα τσίμπησαν μέλισσες, ας ασχοληθώ με την εξαιρετική σειρά «Αγριες μέλισσες», που ήρθε να «πλουτίσει» την τηλεοπτική μας ζωή και να μας θυμίσει παλιές καλές τηλεοπτικές εποχές που γίνονταν σειρές όπως η «Αίθουσα του θρόνου», τα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», «Η αγάπη άργησε μια μέρα», «το Νησί».

Επιτέλους, τηλεοπτικό φως. Το πρώτο «δώρο» της σεζόν ήταν η επιστροφή του «Λόγω τιμής» και το δεύτερο -και μπορώ να πω μεγαλύτερο- είναι το δίχως άλλο οι «Αγριες μέλισσες» που... τα σπάνε σε σενάριο, σκηνοθεσία και ηθοποιούς! Πώς να μην... τσιμπήσουν γερά νούμερα τηλεθέασης με το καλημέρα; Χτύπησαν κόκκινο και αυτή είναι μονάχα η αρχή νομίζω, γιατί πρόκειται για μια αληθινά συναρπαστική σειρά, που μας παρηγορεί σε μια εποχή άνυδρη και φτωχή τηλεοπτικά.

Ναι, είναι υπερπαραγωγή σε καιρούς που ξεχάσαμε τι σημαίνει υπερπαραγωγή. Ναι, είναι σειρά εποχής με τα όλα της και με καμιά έκπτωση σε τίποτα. Ναι, είναι μια πολυπρόσωπη δουλειά με πρωταγωνιστές που είναι ηθοποιοί του καλού θεάτρου και όχι μοντέλα, νικητές ριάλιτι, χορεύτριες, τραγουδίστριες κ.λπ. Και «φωνάζει» αυτό από μακριά. Βλέπεις ερμηνευτικές αποχρώσεις, υποκριτικές δεξιότητες, βλέμματα που «μιλούν» και όχι κοντινά σε κοιλιακούς και στήθη γεμάτα από υαλουρονικό - να που γύρισα σε αυτό. Η τηλεόραση γιορτάζει με τέτοιες σειρές και, ναι, πιστεύω ότι αυτή είναι η... εκδίκηση του καλού. Του πολύ καλού!