Ο πραγματικός στόχος και η δημοκρατία

Στη συγκεκριμένη συγκυρία έχει προκληθεί ένας ανομοιογενής κόμπος, που συνδέει την υπόθεση Κουρτς στην Αυστρία, τη λίστα ΜΜΕ που πήραν διαφημιστική δαπάνη για την πανδημία, υπαινιγμούς για συγκεκριμένους υπουργούς και κυρίως συγκεκριμένες δημοσκοπικές εταιρείες.

Τα πάντα θα αποδειχθούν στην πράξη και από τους αρμόδιους φορείς της πολιτείας, προς/με τους οποίους πάγια ο Σύλλογος Εταιρειών Δημοσκοπήσεων και Ερευνας Αγοράς (ΣΕΔΕΑ) είναι αρωγός και συνοδοιπόρος από την ημέρα της δημιουργίας του (1990).

Στην παρούσα συγκυρία, ωστόσο, το αίτημα για εξεταστική εγείρει δύο θεμελιώδη ερωτήματα:

Από πού και ως πού η ανάθεση ερευνών από το Δημόσιο σε ιδιωτικές εταιρείες είναι ένοχη; Δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία -όπως αφήνεται να εννοηθεί- αλλά διεθνής νόμιμη πρακτική. Εξάλλου, η σχετική δαπάνη στην Ελλάδα είναι 4%, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 9,3% (ESOMAR).

Γιατί δεν καταγγέλλεται η εταιρεία που κατηγορείται ΚΑΙ στην Ελεγκτική Εταιρεία Δημοσκοπήσεων και Ερευνών Κοινής Γνώμης, η οποία έχει συσταθεί και λειτουργεί, βάσει των διατάξεων του Ν 3603/2007, ως ανεξάρτητο ελεγκτικό όργανο, στην οποία μπορεί να προσφύγει κάθε πολίτης ή φορέας ο οποίος αμφισβητεί τα αποτελέσματα συγκεκριμένης δημοσκόπησης. Τα πορίσματα ελέγχου που διενεργεί η Ελεγκτική Εταιρεία Δημοσκοπήσεων διαβιβάζονται προς το ΕΣΡ, το οποίο μπορεί να επιβάλει κυρώσεις αρμοδίως.

Ο πολιτικός διάλογος πρέπει να είναι ευθύς, ασχολούμενος με την ουσία των πραγμάτων. Η εργαλειοποίηση ιδιωτών στο όνομα της πολιτικής αντιπαράθεσης δεν συμβάλλει στο δημοκρατικό γίγνεσθαι και θίγει συλλήβδην αμέτοχους τρίτους.