Quantcast

Μετράει και το ποιος χειροκροτεί

Η αξιολόγηση του ταξιδιού του πρωθυπουργού στην Αμερική δεν είναι εύκολη και μονοσήμαντη. Επικρατεί ενθουσιασμός στους γνώστες που ξέρουν τι σημαίνει να έχεις καθηλωμένους τους ισχυρότερους decision makers/αποφασίζοντες του πλανήτη, με ανοικτή διάθεση αλλά και αρκετή καχυποψία ως προς το τι θα πεις, τι θα ζητήσεις και πόσο «ντελικάτα» ή «άγαρμπα» θα το κάνεις.

Επιπλέον, το ταξίδι στην Αμερική είχε τέσσερις δομικούς πυλώνες: α) τη συνάντηση των δύο ηγετών, β)το life style μέρος των δεξιώσεων, γ) την ομιλία στο Κογκρέσο και τέλος δ)το τι κερδίσαμε από όλα αυτά.

Στο (β) και κυρίως στο (γ) πήγαμε ξεκάθαρα άριστα, ωστόσο στο (α) και στο (δ) υπάρχει ακόμα «νέφος» που δεν αφήνει τους απλούς ανθρώπους να χαρούν με την καρδιά τους, μη γνωρίζοντας τι έχει γίνει.

Το σημαντικό μέρος της συνολικής αποτίμησης βεβαίως δεν είναι το τι λένε οι «γνωρίζοντες», αλλά τι λένε κυρίως οι πολίτες. Υπάρχει συγκράτηση σε αυτή την αξιολόγηση όπου διαπιστώνονται σημαντικές διαφορές μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς για ευνόητους λόγους, αλλά και με βάση το μορφωτικό επίπεδο και την κοινωνικοοικονομική τάξη. Οι υψηλότερες μορφώσεις είναι θετικότερες σε ό,τι συνέβη στην Αμερική. Οι υπόλοιποι όμως;

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η δημοτικότητα των ΗΠΑ στην Ελλάδα είναι περίπου στο 29%, ενώ το 62% των πολιτών έχει αρνητική άποψη. Η δημοτικότητα του «χειροκροτητή» δεν μπορεί λοιπόν να μη μετράει στο χειροκρότημα.