Quantcast

Αλίμονο στους νέους

Αν το σκεφτείτε, έχει δίκαιο ο Δημήτρης Τζανακόπουλος που στοχοποιεί τον πρύτανη του Αριστοτελείου. Τι δουλειά είχε να σπάσει μια κατάληψη για να φτιάξει βιβλιοθήκη; Οι φοιτητές δεν είναι τίποτα αργόσχολοι για να περνούν την ώρα τους μελετώντας συγγράματα. Αν τρώνε τα νιάτα τους χωμένοι στα βιβλία, πότε θα συνδικαλιστούν, πότε θα «χτίσουν» έναν καθηγητή και πότε θα φωνάξουν «χούντα-χούντα» για να μυηθούν στην (αριστερή) κανονικότητα;

Γενιές και γενιές μεγάλωσαν στα πανεπιστήμια χωρίς να ξέρουν καν τι χρώμα έχουν οι τοίχοι, αφού είναι τριπλοβαμμένοι από τα γκράφιτι. Χωρίς να κάνουν μια βόλτα στο προαύλιο, καθώς κινδυνεύουν να πατήσουν τη μολότοφ που ξέμεινε από τον τελευταίο «κλεφτοπόλεμο». Και θα έρθουν τώρα οι κυβερνητικοί «περαστικοί» να αλλάξουν την παράδοση;

Ευτυχώς, η κληρονομιά της αριστερής ακαδημαϊκής νομενκλατούρας δεν κινδυνεύει, επειδή η δεξιά… διανόηση δεν εννοεί λέξη από αυτά που λέει. «Το φως θα νικήσει το σκοτάδι» (Τάκης Θεοδωρικάκος). «Τα απομεινάρια της βίας δεν θα ανακόψουν την πορεία προόδου» (Γιάννης Οικονόμου). «Η Παιδεία αλλάζει» (Νίκη Κεραμέως). Οσο πιο βροντώδεις είναι οι βερμπαλισμοί, τόσο πιο γυμνό είναι το περιεχόμενο. Ούτε οι κάρτες ελεγχόμενης εισόδου στα πανεπιστήμια εγκαταστάθηκαν, ούτε τα σχέδια ασφαλείας εκπονήθηκαν, ούτε διεγράφη έστω και ένας παραβατικός φοιτητής από τα μητρώα, με βάση το ποινολόγιο που ψηφίστηκε με δόξα και τιμή από τη Βουλή.

Οι εύποροι έχουν λύσει το πρόβλημά τους. Στέλνουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό και ξεμπερδεύουν. Και οι μισοί βουλευτές έξω έχουν σπουδάσει, συμπεριλαμβανομένου του Δ. Τζανακόπουλου που έκανε στη Βρετανία το διδακτορικό του. Η συζήτηση για τα πανεπιστήμια, λοιπόν,τους αφορά μόνο ως ιδεολογική επιβεβαίωση και ως τίποτα άλλο. Γι’ αυτό και έχουν την πολυτέλεια να στήνουν ατέρμονους καβγάδες χωρίς να δίνουν λύση. Αλίμονο στους νέους που μένουν στην Ελλαδα και πασχίζουν να μάθουν δυο γράμματα.