Quantcast

Ενα πείραμα υπό ιδανικές συνθήκες

Στη Φυσική που μαθαίναμε στο σχολείο ακούσαμε πρώτη φορά για τα πειράματα που γίνονται υπό ιδανικές συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης. Το θυμηθήκαμε την περασμένη Κυριακή γιατί, πράγματι, οι συνθήκες για την αντιπολίτευση ήταν ιδανικές. Είχε απέναντί της μια κυβέρνηση στον πέμπτο χρόνο, κουρασμένη και με προβλήματα συντονισμού. Μια κυβέρνηση αναποτελεσματική απέναντι στην ακρίβεια και επιπλέον αλαζονική, όπως τη χαρακτήριζαν οι πολίτες σε όλες τις προεκλογικές δημοσκοπήσεις.

Το πείραμα που έγινε, λοιπόν, υπό ιδανικές συνθήκες είχε ως ζητούμενο να αναδειχθεί ο πολιτικός φορέας που θα μπορούσε να διεκδικήσει την εξουσία από τη Ν.Δ. και τον Κυριάκο Μητσοτάκη στις επόμενες εθνικές κάλπες. Η ανάλυση στον δοκιμαστικό σωλήνα της κάλπης απέδειξε ότι αυτός ο φορέας απλά δεν υφίσταται. Η Ν.Δ. μπορεί να έχασε ένα εκατομμύριο ψηφοφόρους, όμως οι δύο πολιτικοί αντίπαλοί της, που διατυμπανίζουν ότι διεκδικούν την εξουσία, δεν κατάφεραν να κερδίσουν μερίδιο από την πίτα.

Από το πείραμα μπορούν να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα. Μόνο του, κανένα από τα δύο κόμματα δεν πείθει. Χρειάζεται ανασυγκρότηση του χώρου και συνένωση δυνάμεων. Γιατί, αν το 2027 η Ν.Δ. δεν αισθανθεί την καυτή ανάσα της ενιαίας Κεντροαριστεράς στην πλάτη της, οι πολίτες θα θυμηθούν τη φράση της Μάργκαρετ Θάτσερ: «There is no alternative» («Δεν υπάρχει εναλλακτική») και θα ξανακοιτάξουν με άλλο μάτι τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Απέναντι στο οφθαλμοφανές, θα περίμενε κανείς οι διεργασίες να έχουν ξεκινήσει από την περασμένη Δευτέρα. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Ο Στέφανος Κασσελάκης πήγε στις Σπέτσες για να πάρει η Φάρλι τον αέρα της. Επιστρέφοντας, είπε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ότι δεν πιστεύει σε συμφωνίες κορυφής. Επιστράτευσε μάλιστα και τη γνωστή πομφόλυγα για τις δυναμικές που αναπτύσσονται από τη βάση προς την κορυφή. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει συνεργασία με τον Νίκο Ανδρουλάκη και ο τρόπος που προσεγγίζει την υπόθεση δείχνει ότι προσπαθεί να τον αποκλείσει από τις όποιες εξελίξεις.

Τα αισθήματα είναι αμοιβαία. Ούτε ο Ν. Ανδρουλάκης θέλει τον Στ. Κασσελάκη στα πόδια του. Η πρώτη δοκιμαστική κρούση που έκανε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στην κατεύθυνση της διεύρυνσης αφορούσε τη συνεργασία με τη Νέα Αριστερά και είχε στόχο τον… Κασσελάκη. Το σενάριο της εκλογικής σύμπραξης με τους αποχωρήσαντες από τον ΣΥΡΙΖΑ διαψεύστηκε μεν επισήμως, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπήκε στο τραπέζι η πιθανότητα ο Ν. Ανδρουλάκης να καταστεί de facto αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Οι ηγεσίες των κομμάτων της Κεντροαριστεράς όχι μόνο δεν συνομιλούν μεταξύ τους, αλλά διατηρούν και απολύτως εχθρικές σχέσεις. Βεβαίως, στην πολιτική αυτά ουδέποτε υπήρξαν εμπόδιο. Σε σύγκριση με την προσωπική αντιπάθεια και την αντιπαλότητα ανάμεσα στον Γεώργιο Παπανδρέου και τον Σοφοκλή Βενιζέλο, ο Κασσελάκης και ο Ανδρουλάκης είναι απλώς γατάκια που γουργουρίζουν τρυφερά. Ομως, οι Βενιζέλος και Παπανδρέου κατάφεραν να υπερβούν την έχθρα τους και να φτιάξουν την Ενωση Κέντρου το 1961, η οποία κέρδισε τις εκλογές. Ούτε ο Κασσελάκης ούτε ο Ανδρουλάκης έχουν σκοπό να κάνουν κάτι τέτοιο, αφού το πρωταρχικό τους μέλημα είναι να παραμείνουν οι ίδιοι αρχηγοί σε ό,τι μπορεί να προκύψει στην Κεντροαριστερά.

Βεβαίως, μετά από μια τέτοιου μεγέθους εκλογική αστοχία, η επόμενη τριετία δεν θα είναι ανέφελη για κανέναν από τους δύο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα δείχνει να το έχει ο Ανδρουλάκης, ο οποίος ηγείται ενός πολιτικού φορέα με DNA κόμματος εξουσίας. Στα κόμματα εξουσίας ο αρχηγός που δεν κερδίζει εκλογές αμφισβητείται, αυτό είναι κανόνας. 0 Ανδρουλάκης έπρεπε να περιμένει ότι θα τεθεί θέμα ηγεσίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει DNA κόμματος εξουσίας. Κανείς δεν πίεσε τον Αλέξη Τσίπρα να φύγει μετά τη διπλή συντριβή του 2023, αντιθέτως τον παρακαλούσαν να μείνει. Ο Στ. Κασσελάκης δεν κινδυνεύει από κάποια εσωκομματική ανταρσία. Κινδυνεύει όμως από μια ακόμα διάσπαση στην περίπτωση που ο μόλις 50 ετών προκάτοχός του αποφασίσει πως αρκετά ξεκουράστηκε και ότι είναι καιρός να αναλάβει έναν ευρύτερο ρόλο στην υπόθεση της συνένωσης της Κεντροαριστεράς. Οι πρόθυμοι να τον ακολουθήσουν δεν είναι λίγοι. Και η λέξη «μεσσίες» που χρησιμοποίησε ο Κασσελάκης έδειξε ποιον υπολογίζει ως τον πιο επικίνδυνο αντίπαλό του.

Αυτή η κόντρα θα έχει πολλά επεισόδια ακόμα. Οσο όμως στα κόμματα και στον χώρο της Κεντροαριστεράς θα σφάζονται για τα εσωτερικά τους και θα μαίνεται η μάχη για το ποιος θα ηγηθεί του χώρου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μπορεί να κοιμάται ήσυχος τα βράδια. Ακόμη και με το ταπεινό 28,3 % στο μαξιλάρι του.