Quantcast

Κραυγαλέα υπερβολή

Δύο πράγματα θεωρούσαμε πάντα υπεράνω πάσης αμφισβήτησης στη Μεταπολίτευση: το αδιάβλητο των πανελλαδικών εξετάσεων και την εκλογική διαδικασία. Ακόμα και στην πιο οριακή εκλογική νίκη μιας κυβέρνησης, εκείνη του ΠΑΣΟΚ και του Κώστα Σημίτη το 2000 με διαφορά κάτω του 1%, κανείς στη χώρα δεν διανοήθηκε να αμφισβητήσει το αποτέλεσμα της κάλπης.

Ο Στέφανος Κασσελάκης έγινε ο πρώτος πολιτικός αρχηγός που το έκανε - και μάλιστα εκ των προτέρων ενόψει ευρωεκλογών. Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα κάλεσε τον πρωθυπουργό «να παραιτηθεί» και ζήτησε την «παρουσία διεθνών παρατηρητών» στις εκλογές, ώστε να είναι αδιάβλητες.

Γιατί το έκανε; Η εξήγηση είναι μάλλον απλή, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του τη χρονική συγκυρία. Λίγες ώρες νωρίτερα, είχε προηγηθεί η δημοσιοποίηση της πρόθεσης του Νίκου Ανδρουλάκη να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, με αφορμή το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα του «Βήματος». Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο. Με βάση τα όσα καταμαρτυρούσε στην κυβέρνηση το προηγούμενο διάστημα, δεν θα μπορούσε να πει όχι σε μια πρόταση δυσπιστίας, με το «ναι» όμως ο ΣΥΡΙΖΑ θα εμφανιζόταν στη Βουλή ως συμπλήρωμα του ΠΑΣΟΚ και ο Ν. Ανδρουλάκης θα πρόβαρε για ένα τριήμερο τον ρόλο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ηταν μια έξυπνη κίνηση από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, που πήρε πολιτικά «όλο το χαρτί». Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είχε, λοιπόν, ανάγκη από κάτι πιο φανταχτερό, για να δείξει ότι μπορεί να σηκώσει τους τόνους πολύ περισσότερο από τον Ανδρουλάκη και να επισκιάσει την πρωτοκαθεδρία του. Με δεδομένο ότι τα βίντεο του αρχηγού γίνονται με βάση δικές του ιδέες, η αμφισβήτηση του αδιάβλητου της εκλογικής διαδικασίας θα πρέπει να ήταν το πρώτο πράγμα που ήρθε στο νου του Στ. Κασσελάκη, προκειμένου να ξεπεράσει σε αντιπολιτευτικό ζήλο τον κύριο Ανδρουλάκη. Το παράδειγμα άλλωστε γι’ αυτό το είχε ζήσει από πρώτο χέρι στις ΗΠΑ, μετά τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2020.

Ο Στ. Κασσελάκης επανήλθε με άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», όπου υπαινισσόταν ότι η χώρα διέρχεται μια περίοδο «ανωμαλίας», κάτι που παρέπεμπε ευθέως στις αριστερές μνήμες από τις αρχές της δεκαετίας του ‘60. Μόνο που οι καταστάσεις δεν είναι συγκρίσιμες. Τότε ο εκλεγμένος πρωθυπουργός είχε υποχρεωθεί σε παραίτηση από το Παλάτι, ο πλέον προβεβλημένος βουλευτής της ΕΔΑ είχε δολοφονηθεί στη μέση του δρόμου από το ακροδεξιό παρακράτος, στις εκλογές του 1961 είχαν «ψηφίσει ακόμα και τα δέντρα», σύμφωνα με τη διάσημη αποστροφή του Γεωργίου Παπανδρέου, και χιλιάδες αντικαθεστωτικοί βρίσκονταν στα ξερονήσια.

Η κραυγαλέα υπερβολή είχε σκοπό να «κλέψει τη δόξα» από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και την πρωτοβουλία του για πρόταση δυσπιστίας, που μάλιστα την απαξίωσε ως «κοκορομαχία χωρίς αποτέλεσμα». Ομως, τα περί αδιάβλητων εκλογών οδήγησαν τον κ. Κασσελάκη σε περίεργες ακροβασίες , σε δύσκολες ατραπούς και σε αλλοπρόσαλλες «συγγένειες». Γιατί έως τώρα καταγγελίες για νοθεία ή πρόθεση νοθείας είχαμε ακούσει από τον Κυριάκο Βελόπουλο με αφορμή τα e-mails της Αννας Μισέλ Ασημακοπούλου, από τον Τζήμερο μετά τις εκλογές του Μαΐου του 2023, ενώ για νοθεία είχε μιλήσει και ο Κασιδιάρης το 2012, επειδή θεωρούσε πως τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερα στην κάλπη. Από τον δικό του πολιτικό χώρο, την Αριστερά, μόνο ο Νίκος Φίλης είχε αφήσει υπαινιγμούς για νοθεία πριν από τις πρώτες εκλογές του 2023, προσπαθώντας να δικαιολογήσει την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να στήσει δικό του μηχανισμό επαλήθευσης των αποτελεσμάτων. Οταν άνοιξαν οι κάλπες, όμως, κατάπιε τη γλώσσα του.

Είναι αμφίβολο αν ο κ. Κασσελάκης κέρδισε οτιδήποτε από όλη αυτή την υπερβολή. Τα κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκαν στην ανάγκη να υπερασπίζονται το αίτημα για διεθνείς παρατηρητές, εξαντλώντας ορισμένες φορές την εφευρετικότητά τους. Οι Νίκος Παππάς και Σωκράτης Φάμελλος επιστράτευσαν το επιχείρημα ότι σε όλες τις χώρες του ΟΑΣΕ οι εκλογές γίνονται με διεθνείς παρατηρητές. Μόνο που δεν ήταν αυτό που εννοούσε ο πρόεδρος Κασσελάκης, ο οποίος επεδίωκε να δώσει δραματικούς τόνους στον κίνδυνο νοθείας, ώστε να δείξει σε όλους ποιος κάνει την καλύτερη αντιπολίτευση. Ο Γιάννης Ραγκούσης μάλλον κατάλαβε καλύτερα από τους άλλους τον αρχηγό και γι’ αυτό δεν δίστασε να προφέρει τη λέξη «νοθεία».

Σε κάθε περίπτωση, οι υπαινιγμοί περί νοθείας στις εκλογές (χωρίς μάλιστα καμία απόδειξη και σε πείσμα της ιστορικής εμπειρίας των τελευταίων 50 χρόνων) δεν είναι ακίνδυνοι, καθώς υπονομεύουν την αξιοπιστία και τη σταθερότητα του πολιτικού συστήματος. Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν τα περί διεθνών παρατηρητών και αδιάβλητου των εκλογών ήταν ένα πυροτέχνημα της στιγμής που ο κ. Κασσελάκης θα ξεχάσει μέχρι το επόμενο βίντεο στο TikTok ή αν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα εγκλωβιστεί στη ρητορική του. Και μαζί θα εγκλωβίσει και τη χώρα.