Η ώρα της Ευρώπης

Η εκτίμηση που κάνουν οι αξιωματούχοι τόσο της ελληνικής όσο και της τουρκικής αποστολής είναι ότι κατά τη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν τέθηκαν οι βάσεις για μια ουσιαστική επανεκκίνηση του διαλόγου μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας. Ακόμα και αν η διπλωματική γλώσσα λειαίνει πολλές από τις γωνίες της συζήτησης μεταξύ των δύο ηγετών, ακόμα και αν οι Τούρκοι αξιωματούχοι διολισθήσουν σύντομα στο γνώριμο παιχνίδι των προκλητικών δηλώσεών τους, ακόμα και αν το θερμόμετρο στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο χτυπήσει και πάλι κόκκινο τους επόμενους μήνες, η εξέλιξη αυτή είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα θετικό βήμα.  

Με τους γείτονες έχουμε πολλά που μας χωρίζουν, υπάρχουν όμως και άλλα τόσα που μας ενώνουν και για τον λόγο αυτό είναι κρίσιμο να παραμένουν ανοικτοί οι δίαυλοι της επικοινωνίας.

Ομως, τo μεγαλύτερο αγκάθι και το πλέον φλέγον ζήτημα στις διμερείς σχέσεις μας είναι η εκρηκτική αύξηση των μεταναστευτικών ροών. Και αυτό δεν είναι και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ελληνοτουρκικό θέμα. Η προσφυγική κρίση είναι ένα αμιγώς ευρωπαϊκό θέμα που δοκιμάζει τις σχέσεις της Τουρκίας με ολόκληρο το οικοδόμημα της Ε.Ε. Και δυστυχώς από το ξέσπασμά της μέχρι και σήμερα οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και οι Ευρωπαίοι ηγέτες, με τους χειρισμούς τους, περνούν κάτω από τον πήχυ. Και τώρα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους!