Εμβολιασμός ελευθερο-υποχρεωτικός;

Τα κράτη, τουλάχιστον μέχρι τώρα, απείχαν και απέχουν από το να υποχρεώσουν τους πολίτες των να εμβολιαστούν. Ο ενήλικος πολίτης παρέμεινε και παραμένει ελεύθερος, σε κάθε κράτος-μέλος της Ε.Ε. αλλά και στις ΗΠΑ και αλλού, να αποφασίσει αν θα κάνει ή δεν θα κάνει εμβόλιο. Από αυτή τη σκοπιά ό,τι δεν προβλέπεται στον νόμο ως «υποχρέωση» συνιστά ελευθερία. Προσωπικά πιστεύω ότι ο εμβολιασμός όλους μάς βοηθά, εφόσον δεν θρηνούμε εξαιτίας του απώλειες ανθρωπίνων ζωών. Τέτοιοι κίνδυνοι θα μπορούσαν, με υποχρέωση πληροφόρησης από πλευράς φαρμακοβιομηχανιών, να έχουν αποτραπεί. Αυτή είναι μία παράλειψη της Ε.Ε. κι είναι να απορεί κάποιος πώς εμφιλοχώρησε από πλευράς Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που κατήρτισε τις συμφωνίες. Αν λοιπόν, ως έχει η κατάσταση, καταστεί ο εμβολιασμός εναντίον της COVID διά νόμου υποχρεωτικός, τότε θα πρέπει εξίσου να γίνει υποχρεωτική και η λεπτομερής πληροφόρηση. Μόνο, πάντως, αν ασκηθεί «εξουσία» σε ένα χώρο μέχρι προ τινός «ελευθερίας» και υποχρεωθεί να εμβολιαστεί ο κόσμος, τότε θα ανακύψει ζήτημα σε «ποιους» και υπό ποιες προϋποθέσεις. Και αυτό επειδή το ιατρικό προφίλ τους δεν επιτρέπει εμβόλιο κατά COVID χωρίς να διατρέξουν κίνδυνο οι ίδιοι, πρέπει να αναγνωριστεί «δικαίωμα» να εξαιρεθούν του εμβολιασμού. Οπότε όλα τα άλλα, περί δήθεν ύπαρξης δικαιώματος στον μη εμβολιασμό, προκαλούν σύγχυση. Ολα πάντως δείχνουν ότι «κάτι» κυοφορείται. Αν όχι προς υποχρεωτικό εμβολιασμό, σίγουρα προς μια νέα «έννομη» τάξη που προσανατολίζεται να εισάγει μια πρωτόγνωρη διάκριση και κατ’ επέκταση κοινωνική διαίρεση μεταξύ εμβολιασμένων και μη. Αν, μάλιστα, νομοθετηθεί το «αφεντικό», να αξιολογεί με βάση το αν κάποιος έχει κάνει εμβόλιο ή όχι, αν θα πρέπει να παραμείνει στο ίδιο πόστο ή να μετακινηθεί αλλού, αναμφίβολα ένα τέτοιο «management» θα προκαλέσει «σοκ». Γιατί μέχρι τώρα όλοι απολαμβάναμε στην έννομη τάξη μας ίδιες ελευθερίες. Οπότε μήπως σκέφτονται εκεί ψηλά κι επεξεργάζονται με ένα τέτοιο «μέσο» να πετύχουν μια «ελευθερία-υπακοή» προς εμβολιασμό;