Brexit και ισχύς

Το Brexit δεν είναι έλασσον ζήτημα. Λίγοι ακόμα και σήμερα γνωρίζουν ότι το Ηνωμένο Βασίλειο υπήρξε από το 1985 η «γέφυρα» για να διακινηθούν ελεύθερα χρηματικά κεφάλαια στον τραπεζικό κόσμο μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης. Τούτη η ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων συνιστούσε προϋπόθεση για να δομηθεί μια διεθνής αγορά τίτλων χρέους κρατών, που οι ΗΠΑ στη συνέχεια προώθησαν το 1988. Τα κράτη θα αντλούσαν δι’ αυτής ρευστότητα εξ επενδυτών σε ομόλογά των, οπότε θα επέρχετο ανάπτυξη και ευημερία. Η σχετική «απόφαση» ελήφθη σε επίπεδο ΟΗΕ. Το 1992, με την ιδρυτική συνθήκη της Ε.Ε., τα κράτη-μέλη της, σε συμμόρφωση με αυτό το σχέδιο και απόφαση, προχώρησαν στη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής αγοράς κρατικών τίτλων χρέους. Αυτή ετέθη σε λειτουργία το 1996 και μέχρι τον Μάιο του 2010 υπήρξε η χρηματοδοτική πηγή ανάπτυξης των ευρωπαϊκών κρατών. Με ένα «κόλπο» όμως το 2010, που είχε όλα τα στοιχεία «αδικήματος», το οποίο εφαρμόστηκε στο πλαίσιο της οικονομικής στήριξης της Ελλάδος, οι ισχυροί της Ε.Ε., αντί να μας βοηθήσουν πέτυχαν κάτι αδιανόητο, ήτοι να διαλύσουν συνολικά την αγορά! Πλήττοντας τα συμφέροντα των επενδυτών όχι μόνο στα ομόλογα Ελλάδος, αλλά και στα ομόλογα λοιπών κρατών της Ε.Ε. Αυτοί, με τη σειρά τους, έπαψαν να ενδιαφέρονται και οι αξίες των περισσότερων ομολόγων κατέρρευσαν. Το 2015 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε ότι η αγορά απλά «σταμάτησε», υπονοώντας ότι θα ξαναπάρει μπρος. Γνώριζε ότι η Γερμανία την είχε διαλύσει και είχε μάλιστα πετύχει να επιβληθεί στα λοιπά κράτη της Ε.Ε., που ξαφνικά, χωρίς ρευστότητα, βρέθηκαν στην ανάγκη να δανειστούν από αυτήν! Την επόμενη χρονιά, ο πρωθυπουργός της Αγγλίας Κάμερον προκήρυξε δημοψήφισμα. Στην Αγγλία αναρωτούνταν αν θα πρέπει να μείνουν σε μια Ε.Ε. που γερμανοκρατείται. Ο λαός ψήφισε «έξοδο». Η Μέι, που τον αντικατέστησε, κατέστησε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος «σχετικό»! Εθεσε ως προϋπόθεση εξόδου να επέλθει συμφωνία με την Ε.Ε. Ο Μπόρις Τζόνσον, που τη διαδέχθηκε, προχωρά το Brexit σύμφωνα με την «εντολή» του λαού. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ ξαναζωντανεύουν τη διεθνή αγορά. Η πρωτοφανής ζήτηση ελληνικών ομολόγων, που ήταν επί χρόνια «σκουπίδια», είναι απόδειξη ότι η αγορά κρατικών τίτλων χρέους ξαναζωντανεύει. Διά της αγοράς αυτής θα ξαναέρθει ρευστότητα στα κράτη, οπότε και ανάπτυξη. ΗΠΑ και Αγγλία δείχνουν έτοιμες να επανεκκινήσει η «αγορά» με χώρα-«πιλότο» την Ελλάδα. Ετσι εξηγείται γιατί επιχειρείται από συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς κύκλους, που «υπηρετούν» τη γερμανική απολυταρχία, η απαξίωση του Μπ. Τζόνσον. Δεν πρόκειται για ζήτημα διαφορετικών απόψεων σε σχέση με το Brexit. Πρόκειται για επαναδιάταξη ρόλων ισχύος.