Εκλογές και προσδοκίες

Λίγα χρόνια πριν πιστεύαμε ακόμα ότι με την ψήφο μας μπορούσαμε να επιφέρουμε κάποια περαιτέρω βελτίωση στο κράτος και στην κοινωνία μας. Πλέον, μάλλον προσδοκούμε δι’ αυτής να αποφύγουμε περαιτέρω βλάβες. Αυτό το σημείο, που οι επιδιώξεις μας ως πολιτών άλλαξαν υπό το πρίσμα του μη χείρον βέλτιστον, είναι κρίσιμο. Αλίμονο αν ο πολίτης διά της ψήφου του προσβλέπει να περιοριστεί το σε βάρος του κακό, αντί να αποβλέπει στο υπέρ του καλό. Η αιτία, βέβαια, που αυτό συνέβη είναι ότι το κράτος μας, με ένα «τέχνασμα» των ισχυρών της Ε.Ε. σε βάρος του, αποσταθεροποιήθηκε. Διά του πρώτου μνημονίου το 2010 κατελύθη ο νόμος, ήτοι το πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο, το οποίο προέβλεπε ότι τα κράτη είναι ανεξάρτητα κι όλα θα απολαμβάνουν ανάπτυξη και ευημερία. Εκτοτε το κράτος μας όχι μόνο «εξαρτήθηκε», αλλά και η ύφεση και η λιτότητα αποτελούν στην πράξη τις «νέες» αρχές της Ε.Ε. Εννιά χρόνια μετά πληροφορούμεθα ότι η Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία ως υπ. Οικονομικών τότε της Γαλλίας υπέγραψε το πρώτο μνημόνιο με την Ελλάδα, όπως όλα δείχνουν θα αναλάβει τη διοίκηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας! Γιατί αυτή; Η απάντηση είναι ότι με το πρώτο μνημόνιο, εντέλει με δική της καθοριστική συνδρομή, διασώθηκαν οικονομικά κατά αποτέλεσμα οι δύο μεγαλύτερες διεθνείς τράπεζες της Ε.Ε., μια μεγάλη γερμανική και μια μεγάλη γαλλική, ενώ υποχρέωση είχαν στην Ε.Ε. να προσφέρουν βοήθεια στη χώρα μας να ξαναγίνει σταθερό το επιτόκιο δανεισμού της. Επιτόκιο, όμως, που αυτές οι τράπεζες ανέβαζαν διαρκώς, γιατί κέρδιζαν όσο μας υπερχρέωναν! Η Λαγκάρντ έβαλε την υπογραφή της στη διακρατική σύμβαση δανεισμού της Ελλάδος εν γνώσει της ότι η βοήθεια προς την Ελλάδα ως υποχρέωση θα αθετηθεί. Λόγω ενός «όρου» που αυτή επέμενε στη σύμβαση να τεθεί και «γνώριζε» ότι αυτός θα προκαλούσε διάλυση της ευρωπαϊκής αγοράς κρατικών τίτλων χρέους. Λόγω της διάλυσης της αγοράς όχι μόνο δεν επανενταχτήκαμε σε αυτήν, αλλά και πτωχεύσαμε. Η διάλυση της αγοράς ήταν η αιτία που προκλήθηκαν επίσης παντού στην Ε.Ε. ύφεση και λιτότητα. Δεν καταγγέλθηκε επίσημα τούτο, ούτε και η αθέτηση της υποχρέωσης προς την Ελλάδα. Αντί λοιπόν να λογοδοτήσει η Λαγκάρντ, καθώς είναι υπεύθυνη προσωπικά, αναμένεται προσεχώς, αν επικυρωθεί ο διορισμός της στην ΕΚΤ, να μας εξουσιάζει και άμεσα. Πλέον όλα δείχνουν ότι το «κακό» που μας βρήκε θα συνεχιστεί. Εκτός αν αποφασίσουμε ότι πρέπει να πάρουμε τον έλεγχο της χώρας μας, που μας αφαίρεσαν παράνομα, πίσω. Αλλά θα ψηφίσουμε, άραγε, με ένα τέτοιο κριτήριο;