Ισχύς και Δίκαιο

Ο ισχυρός παίρνει αυτό που θέλει και ο αδύναμος σώζει ό,τι μπορεί; Σύμφωνα με τους υπέρμαχους της ρεαλιστικής πολιτικής, «ναι», σύμφωνα με το σύγχρονο Διεθνές Δίκαιο, «όχι». Πάντως, ο σεβασμός προς το ισχύον Διεθνές Δίκαιο δεν είναι κάτι αυτονόητο. Σε επίπεδο διεθνών σχέσεων, η ισχύς αυτού εξαρτάται από το αν όλοι οι δεσμευόμενοι σε αυτό συνασπιστούν εναντίον του μη συμμορφούμενου, που επιχειρεί να αρπάζει ό,τι θέλει. Η συμμόρφωση των λιγότερο ισχυρών με το Δίκαιο είναι λίγο-πολύ δεδομένη. Η ισχύς του Διεθνούς Δικαίου δοκιμάζεται λοιπόν όταν ο μη συμμορφούμενος είναι ισχυρός. Μόνο όταν συνασπιστούν οι λοιποί μπορεί εντέλει να επιβληθεί ο σεβασμός του. Ο Ερντογάν, όταν ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα είναι αδύναμη χώρα και γι’ αυτό κρύβεται πίσω από την Ε.Ε., ενώ ταυτόχρονα καλεί την Ε.Ε. να απέχει τηρώντας ίσες αποστάσεις μεταξύ της ισχυρής Τουρκίας και της αδύναμης Ελλάδας σε σχέση με τον καθορισμό θαλάσσιων οικοπέδων στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, παρουσιάζεται ως υπέρμαχος της ρεαλιστικής πολιτικής, που δεν χρειάζεται να συμμορφώνεται με τις επιταγές του Διεθνούς Δικαίου. Γι’ αυτό και κλιμάκωσε την «ένταση» απειλώντας Ελλάδα και Κύπρο με πόλεμο, κάτι που απαγορεύεται. Κατ’ ουσίαν, ζητά από τους Ευρωπαίους να μη συνασπιστούν προς σεβασμό του Δικαίου από πλευράς Τουρκίας. Η ελληνική κυβέρνηση, υπό τέτοια πίεση και με την Ε.Ε. να έχει επιδείξει χαρακτηριστική αδράνεια προς επιβολή κυρώσεων κατά της παραβάτιδος Τουρκίας, αντί να παραμείνει ανυποχώρητη ζητώντας από όλους να συνταχθούν με το Δίκαιο, συμφώνησε, όπως οι πάντες έχουν ήδη αντιληφθεί, έναρξη διάλογου με την Τουρκία! Μήπως κατ’ αυτόν τον τρόπο, όμως, αποδεσμεύουμε την Ε.Ε. από την ανωτέρω υποχρέωσή της; Μήπως ο διάλογος μεταξύ θύτη και θύματος, μεταξύ ισχυρού και αδύναμου, ως να είναι ίσοι, παρακάμπτει εντέλει το Δίκαιο, που απαιτεί αδιάκριτα σεβασμό από όλους; Μήπως καθιστά το ίδιο το Δίκαιο θέμα συζήτησης; Το «λάθος» που εν προκειμένω διαπράττουμε είναι ότι, ενώ επικαλούμεθα το ισχύον Διεθνές Δίκαιο ζητώντας απόλυτη τήρηση και εφαρμογή του, ταυτόχρονα ανοίξαμε διάλογο με την Τουρκία, υπό τη διαμεσολάβηση της Γερμανίας, διολισθαίνοντας από αυτό. Η διένεξη με την Τουρκία για τα θαλάσσια οικόπεδα του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου αποτελεί κορυφαίο εθνικό θέμα, για το οποίο θα έπρεπε υπεύθυνα η κυβέρνηση να απαιτήσει μια ευρωπαϊκή συνολικά αλληλεγγύη προς τη χώρα μας, με επιβολή κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας. Διάλογος Τουρκίας - Ελλάδας υπό ίση προσέγγιση των δύο χωρών, υπό γερμανική μάλιστα διαμεσολάβηση, μόνο την Τουρκία συμφέρει κι όσους, κατ’ αναίρεση του Διεθνούς Δικαίου, ασπάζονται το δόγμα ότι ο ισχυρός όλα τα μπορεί!