Νέα κυβέρνηση, νέες δοκιμασίες

Η νέα κυβέρνηση έχει «πρόγραμμα», ικανά πολιτικά στελέχη και πρώτιστα διάθεση -όπως όλα δείχνουν με το που ανέλαβε καθήκοντα- να αλλάξει «πράγματα» στη χώρα προς το καλύτερο. Γι’ αυτό και έχει εξαγγείλει μείωση φόρων με κύριους στόχους να προσελκύσει επενδυτές, αλλά και να μειώσει τη σε βάρος μας ληστρική φορολογία. Γνωρίζει βέβαια ότι οι Γερμανογάλλοι δεν θα επιτρέψουν παρέκκλιση από τα συμφωνηθέντα για επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων κάτω από το όριο του 3,5% του ΑΕΠ! Οριο που ετέθη για να μας επιβληθεί αυστηρή λιτότητα. Αλλά αφού έχει συμφωνηθεί, πατώντας στο επιχείρημα ότι αποδεχτήκαμε ο πήχυς των πλεονασμάτων να ανέβει τόσο ψηλά, οι «δανειστές» μάς πιέζουν δι’ αυτής της «υποχρέωσής» μας.

Οπότε, για να πιάσουμε αυτόν τον «στόχο», είναι προφανές ότι αυτό μπορεί να γίνει, αν υπάρξουν φορολογικές ελαφρύνσεις, μόνο αν απίστευτα κερδοφόρες για το ελληνικό Δημόσιο επενδύσεις γίνουν στη χώρα. Ο εν δυνάμει, βέβαια, επενδυτής ξέρει ότι το ελληνικό κράτος βρίσκεσαι σε θέση παγίδευσης λόγω χρέους προς δανειστές-κράτη και ότι καίγεται να τηρήσει τα συμφωνηθέντα πλεονάσματα. Ετσι η διαπραγμάτευση μαζί του είναι εξαρχής υπονομευμένη σε βάρος μας και γι’ αυτό ο επενδυτής είναι σε θέση να εξασφαλίσει πολύ καλούς όρους για τον ίδιο. Γι’ αυτό και οι επικυρίαρχοι δανειστές θέλουν να δουν ιδιωτικοποιήσεις. Προσβλέπουν υποδομές και ακίνητα του Δημοσίου να περιέλθουν σε «δικούς» τους επενδυτές. Εμείς προσβλέπουμε στα εξ ιδιωτικοποιήσεων έσοδα για να αποφύγουμε οι θεσμοί, πίσω από τους οποίους κρύβονται οι δυο ισχυρότεροι πιστωτές-κράτη, να πουν «αν δεν βρείτε χρήματα, οι φόροι δεν μειώνονται!».

Ευχόμαστε όλοι στον πρωθυπουργό να πετύχει υπό τέτοιες συνθήκες το καλύτερο. Εχει την επιστημονική κατάρτιση και εμπειρία για να διαπραγματευτεί με επενδυτές, όχι μόνο για να είμαστε σε θέση να εξοφλούμε χρέος, αλλά και για να επέλθουν ανάπτυξη και ευημερία στον τόπο. Νομίζω, πάντως, ότι η κυβέρνηση καλό θα ήταν εξαρχής να αξιοποιήσει άμεσα τις καλές μας σχέσεις με τις ΗΠΑ και με τους Ρεπουμπλικανούς ειδικότερα. Αλλωστε με αυτούς ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, βλέποντας τις γεωπολιτικές κι εξίσου τεκτονικές οικονομικές μεταβολές στην εποχή του, έξυπνα είχε αναπτύξει στενότερες σχέσεις.

Ο πρωθυπουργός ξέρει ότι για να χαλαρώσει η εκ Γερμανίας πίεση για τα πλεονάσματα, μόνο αν ξαναβρούμε χρήμα από επενδυτές σε ομόλογά μας, τούτο θα επιτευχθεί. Αναγκαίο λοιπόν είναι ένα τέτοιο μείγμα επενδυτών να προσελκύσουμε. Αν θέλουμε να επανακάμψει η χώρα στην ανάπτυξη, από την οποία άλλωστε εξαρτάται εντέλει το παρόν και το μέλλον μας.