Νόμπελ αφασίας

Οι «ισχυροί» έχουν βρει έναν τρόπο για να παρακάμπτουν τον ορθολογισμό ως βάση συζήτησης μεταξύ κρατών και λαών υπό την αιγίδα τους. Προωθούν αρχικά με «πιέσεις» την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, μετά τον ξαναθυμούνται! Ετσι, ο «ορθολογισμός» κατέστη «εργαλείο» απλά χρήσιμο. Εξυπηρετώντας δικά τους γεωπολιτικά συμφέροντα, οι ΗΠΑ ενέταξαν στο ΝΑΤΟ τη γειτονική μας χώρα, αφού εμείς «συναινέσαμε» να επιλύεται κάθε μεταξύ μας διένεξη με την κατάρτιση της συμφωνίας των Πρεσπών. Οταν, όμως, στη συνέχεια ανακοινώθηκε «μπλοκάρισμα» της ενταξιακής πορείας της γείτονος από πλευράς Γαλλίας, στους κόλπους της Ε.Ε., διαμαρτυρήθηκαν σωστά οι ΗΠΑ προς την Ευρωπαϊκή Ενωση. Γιατί ήταν απρόσμενο και λογικά ανακόλουθο τούτο! Οταν τα κράτη της Ε.Ε., μέλη εξίσου του ΝΑΤΟ, διάβασαν στο κείμενο της διμερούς αυτής διακρατικής συμφωνίας ότι η πλήρης εφαρμογή της συμφωνίας των Πρεσπών εξαρτάται και από την ένταξη αυτής της χώρας στους κόλπους της Ε.Ε., βάσει ποιας «λογικής», αν είχαν επ’ αυτού αντιρρήσεις, δεν διαμαρτυρήθηκαν τότε αμέσως; Γιατί δεν διατύπωσαν επιφυλάξεις με σκεπτικό ότι δεν έχει αποφασιστεί αρμοδίως τέτοια ένταξη; Αναρωτιέται ο καλόπιστος ορθολογικά σκεπτόμενος «πώς τώρα διαφωνούν;». Είναι προφανές, βέβαια, ότι δεν διαφώνησαν όψιμα λόγω Γαλλίας. Πολύ περισσότερο ουδόλως για τους λόγους που ο ελληνικός λαός διαφωνεί με τη συμφωνία, ούτε και για να κοντράρουν τις ΗΠΑ. Απλά προσβλέπουν προσεχώς οι «ισχυροί» της Ε.Ε. να αποσπάσουν δι’ αυτής της άρνησης, διαπραγματευόμενοι την άρση της, κάποια ανταλλάγματα. Ομως, έτσι όλα πλέον «μπερδεύτηκαν»! Ο Ζάεφ, μόλις ανακοινώθηκε η άρνηση της Ε.Ε. να εντάξει τη χώρα του στους κόλπους της, παρασυρθείς από «ορθολογική σκέψη», δήλωσε ότι η συμφωνία των Πρεσπών κατέστη ανεφάρμοστη! Μετά από την παραδοχή του Ζάεφ περί μη δυνατότητας εφαρμογής της συμφωνίας, μπορούσαμε να την καταγγείλουμε κι εμείς. Γιατί η Ε.Ε., αρνηθείσα απρόσμενα την έναρξη ενταξιακής διαδικασίας στη γείτονα, με τη στάση της αυτή εντέλει κατέστησε ανεφάρμοστη τη συμφωνία! Μόλις στην Ε.Ε. κατάλαβαν ότι προς τα κει οδηγούνται τα πράγματα με ευθύνη τους, μας «κάλεσαν» να συνεχίσουμε να τηρούμε τη συμφωνία «καλή τη πίστη»! Επέδειξαν, όμως, ως Ε.Ε. καλοπιστία; Η κυβέρνηση δήλωσε ότι μπορεί να διαφωνεί με τη συμφωνία των Πρεσπών γιατί είναι επιζήμια, αλλά θα την τηρήσει! Τη στιγμή, μάλιστα, που δεν ξέρουμε καν τι θα κάνουν οι γείτονες, που λόγω αυτής της εξέλιξης οδηγούνται σε εκλογές. Είμεθα οι μόνοι, λοιπόν, που το περιεχόμενο της συμφωνίας μας δεσμεύει; Ή είμεθα οι μόνοι στην Ε.Ε. που μας διακρίνει διαρκώς τα τελευταία χρόνια μια στάση μακάριας και συναινετικής αφασίας, άξιας ακόμα για σχετικό Νόμπελ;