Ποιος κυβερνά τον τόπο;

Το μόνο που μας έλειπε είναι όσα συμβαίνουν τελευταία στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής, που διερευνά ύπαρξη τυχόν παρέμβασης από πλευράς τέως αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στην υπόθεση Novartis προς σπίλωση πολιτικών προσώπων. Το κυβερνών κόμμα, προς απόδειξη ύπαρξης ευρύτερων παρεμβάσεων, έβαλε στο στόχαστρο της προανακριτικής πρόσθετα ένα προβεβλημένο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Μέσω μιας μαγνητοφωνημένης συνομιλίας μεταξύ αυτού και επιχειρηματία, που διερευνάται ο ρόλος του σε άλλη «νομική» υπόθεση, γνωστή ως «λίστα Λαγκάρντ». Το πολιτικό ζήτημα για το στέλεχος αυτό είναι ότι σε χρόνο που αυτό έφερε την ιδιότητα υπουργού δέχθηκε να συζητήσει στην Κύπρο με τον ανωτέρω επιχειρηματία, αν και υπόλογο στη Δικαιοσύνη, και εντέλει βρέθηκε μάλιστα να μαγνητοφωνείται η συνομιλία τους, «άγνωστον» πώς! Η συνομιλία αυτή κατετέθη στην προανακριτική, ενώ από απλή επισκόπηση της απομαγνητοφώνησής της προκύπτει ότι ως συνομιλία δεν ολοκληρώνεται καν! Οσοι έβγαλαν συμπέρασμα ότι ο πρωθυπουργός θέλησε τη στοχοποίηση αυτού του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ και ότι ήταν ενήμερος ότι μια τέτοια απομαγνητοφώνηση θα κατατίθετο στη Βουλή προς διεύρυνση του κατηγορητηρίου σφάλλουν. Γιατί σε αυτήν την απομαγνητοφώνηση γίνεται αναφορά από τον επιχειρηματία σε φιλική σχέση που διατηρούσε η σύζυγος του πρωθυπουργού με τον δικηγόρο του επιχειρηματία, που εξίσου ελέγχθηκε για την ίδια λίστα. Φυσικά ο πρωθυπουργός, αν ήξερε το περιεχόμενο της καταγεγραμμένης συνομιλίας, δεν θα αποδέχετο να κατατεθεί στη Βουλή. Γιατί ό,τι κατατίθεται στη Βουλή δημοσιοποιείται από τον Τύπο κι αυτήν την έκθεση της οικογένειάς του δικαιολογημένα θα ενδιαφέρετο να αποτρέψει. Πέραν του ότι η μέθοδος καταγραφής συνομιλιών δεν προσήκει στον πολιτικό και νομικό πολιτισμό μας. Πρόκειται, κατά τη γνώμη μου, λοιπόν, για «παιχνίδι» αποσταθεροποίησης του πολιτικού μας συστήματος. Αφελώς φερόμενο αυτό έπεσε στην «παγίδα», μέσω μιας τέτοιου περιεχομένου συνομιλίας, να αλληλοκαταγγέλλεται για ύπαρξη «παρακράτους». Το μόνο που χρειάζεται η χώρα, που διέρχεται κρίσιμες στιγμές, είναι τέτοιες συνθήκες πόλωσης και διχασμού, αντί για κλίμα συναίνεσης και συστράτευσης λόγω της σοβαρής επιδείνωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αν δεν ανακληθούν τάχιστα οι αλληλοκατηγορίες, αν δεν δουν οι πολιτικοί το «παιχνίδι» που παίζεται ερήμην και σε βάρος τους, αν δεν συνειδητοποιήσουν ότι ο επιχειρηματίας δεν μπορούσε να κάνει «χρήση» συνομιλίας ενώπιον της Βουλής, γιατί δεν τρέχει σε αυτήν κάποια διαδικασία σε βάρος του, οπότε μόνο θα επιτρέπετο να κάνει χρήση και να καταστεί από υπόλογος κατήγορος, πλέον θα αρχίσουμε κι εμείς οι πολίτες να αναρωτιόμαστε «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;».