«Εγεννήθη άρρεν, κρατήσατε θέσιν»!

«Δεν πρόκειται να ανεχτώ στις διοικήσεις των νοσοκομείων να τοποθετούνται αποτυχημένοι πολιτευτές που αναζητούν μια αργομισθία στο Δημόσιο». Είναι μια (1/11/2017) από τις πολλές αντίστοιχες δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη. Πριν γίνει πρωθυπουργός. Αφότου έγινε πρωθυπουργός, για την ακρίβεια μόλις τρεις ημέρες μετά, ο κ. Πατέρας, πρώην πολιτευτής της Ν.Δ., μετά του ΛΑΟΣ, μετά των ΑΝΕΛ και από τον Ιούνιο του 2018 ξανά με τη Ν.Δ., δήλωνε στον σταθμό των Τρικάλων (Ραδιοφωνική Λέσχη 97,6 - 10/7/2019): «Οταν με κάλεσε ο σημερινός πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ζήτησε να βοηθήσω τη Ν.Δ., εγώ του ζήτησα για μετά τις εκλογές δύο συγκεκριμένα πράγματα, δύο συγκεκριμένες θέσεις και πιστεύω ότι τη μία από τις δύο θα μου τις δώσει. Η μία είναι η θέση του διοικητή του Νοσοκομείου Τρικάλων και η δεύτερη είναι εξίσου σημαντική, ίσως και ανώτερη. Ελπίζω πως γρήγορα θα μάθω αν αξιοποιούμαι και πού». Ω του θαύματος, πέντε μήνες μετά από εκείνη τη συνέντευξη, η «αξιοποίηση» του κ. Πατέρα ήρθε (για την Καρδίτσα), μα, λόγω της κατακραυγής που ακολούθησε, ο χώρος της Υγείας -και η πατρίδα γενικότερα- δεν θα τύχει των υπηρεσιών του. Η συγκεκριμένη περίπτωση είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας «αξιοκρατίας» που κρατάει από την εποχή που ο κομματάρχης έστελνε από την εκλογική του περιφέρεια στα κεντρικά του ΟΛΠ το σπαρακτικό τηλεγράφημα: «Εγεννήθη άρρεν, κρατήσατε θέσιν»! Ωστόσο, η περίπτωση είναι ενδεικτική. Αφενός του νήματος που συνδέει (και) την Ελλάδα του 2020 με έννοιες όπως «ρουσφέτι», «κομματοκρατία», «δικά μας παιδιά», «βόλεμα», «μπάρμπας στην Κορώνη». Αφετέρου της αειθαλούς ανυπαρξίας νοήματος πίσω από εξαγγελίες που επαγγέλλονται «εκσυγχρονισμό» και «επανίδρυση» (άλλοτε), «τέλος του παλιού» (προσφάτως), «αριστεία» (εσχάτως)…