Η πραγματικότητα μίλησε

 

Οταν οι καταστάσεις γίνονται κρίσιμες και τα ερωτήματα δεν απαντώνται με «ήξεις - αφήξεις», έρχεται ταυτόχρονα και η στιγμή της επιβεβαίωσης ή της διάψευσης των βεβαιοτήτων που ποζάρουν σαν «λύσεις» στις σχετικά ομαλές περιόδους. Είναι ακριβώς στις κρίσιμες κοινωνικές καταστάσεις που ο μόνος ουδέτερος και αμερόληπτος κριτής της ορθότητας ή μη των ακολουθούμενων πολιτικών είναι ένας και μόνο: Η πραγματικότητα. Η πραγματικότητα, λοιπόν, βοά:

- Οχι λιγότερο, όχι συρρικνωμένο, όχι διαλυμένο, όχι ξεπουλημένο, όχι ιδιωτικοποιημένο κράτος, όχι κράτος θηριώδες και αποτελεσματικό όταν πρόκειται για την άσκηση «αναγκαστικής βίας» κατά των υπηκόων του (από ΜΑΤ μέχρι πλειστηριασμούς και από κατασχέσεις λογαριασμών μέχρι 30.000 μνημονιακές διατάξεις), αλλά κράτος περισσότερο κοινωνικό, αλληλέγγυο, ισχυρό και αποτελεσματικό στην υπηρεσία των αναγκών των πολιτών του.

- Οχι ιδιώτες αισχροκερδείς και μαυραγορίτες σε τομείς όπως η υγεία, αλλά υγεία δημόσια, δωρεάν, με προσωπικό και υλικοτεχνική επάρκεια, και κυρίως με το βλέμμα στραμμένο στην καταπολέμηση της αρρώστιας και όχι στο άδειασμα του πορτοφολιού του αρρώστου.

- Οχι άναρχος καπιταλιστικός ανταγωνισμός στο Κολοσσαίο «ο θάνατός σου - το παντεσπάνι μου», όχι στον φιλοτομαρισμό με σκοπό το κέρδος, όχι στη σπατάλη πόρων στο όνομα του εμπορίου της φιλαυτίας και της ανοησίας, αλλά πανεθνικός κεντρικός σχεδιασμός, με πρόγραμμα, με ιεραρχήσεις, με κοινωνικές προτεραιότητες και με σκοπό το κοινό όφελος.

- Οχι στον ατομισμό της ιδεολογικής και πολιτικής ζούγκλας του «Survivor», αλλά συλλογική ευθύνη, συντροφικότητα και ατομική εξύψωση στο πλαίσιο του κοινωνικού ανθρώπου.

Αυτές είναι οι απαντήσεις. Αυτή είναι η πραγματικότητα στην Ελλάδα και στον κόσμο ολόκληρο, καθώς ο κορωνοϊός «σκοτώνει» -με βαρύ τίμημα για την ανθρωπότητα- τον νεοφιλελευθερισμό και τις δοξασίες του.