Ο ασθενής δεν είναι πελάτης

Οσο η υγεία αντιμετωπίζεται ως δαπάνη για το κράτος και ως εμπόρευμα για τις επιχειρήσεις του τομέα, όσο λαμβάνονται μέτρα με προσωρινό και όχι μόνιμο χαρακτήρα, για να μη διαταράσσονται οι οικονομικοί στόχοι και να μην επιβαρύνονται τα δημοσιονομικά, θα ζούμε αυτόν τον εφιάλτη. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές που μάχονται καθημερινά με αυτοθυσία για τον περιορισμό της επιδημίας είναι αυτοί που, χρόνια τώρα, βιώνουν απάνθρωπα ωράρια, εξαντλούνται σε συνεχείς εφημερίες, που στερούνται ακόμα και στοιχειώδη μέσα για να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Είναι αυτοί οι υγειονομικοί των οποίων η κυβέρνηση, εδώ και καιρό, απέρριπτε τα αιτήματά τους για προσλήψεις, αυξήσεις στον προϋπολογισμό για την Υγεία, αυτοί τον αγώνα των οποίων ποινικοποιούσε και συκοφαντούσε.

Χρειάζεται να υπενθυμίσουμε πως δεν πέρασε ούτε μήνας από την ημέρα που στο Ζάππειο ψέκαζαν με χημικά τους νοσοκομειακούς γιατρούς, οι οποίοι διεκδικούσαν προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών για να ανοίξουν οι κλειστές Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, για να ανοίξουν τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας, που τα έκλεισαν για να κερδίζουν οι ιδιωτικές κλινικές και τα ιδιωτικά διαγνωστικά, οι έμποροι δηλαδή της Υγείας; Να υπενθυμίσουμε την κυβερνητική «καραμέλα», πριν από ενάμιση χρόνο, ότι οι γιατροί πλεόναζαν στο σύστημα Υγείας;

Χρέος μας είναι να στηρίξουμε τους υγειονομικούς με πράξεις και όχι με φανφάρες. Η ευγνωμοσύνη και ο αυθορμητισμός του κόσμου στα μπαλκόνια ήταν συγκινητικές και αυθεντικές αντιδράσεις, τα χειροκροτήματα, όμως, αυτών που πετσόκοψαν και φέτος τους προϋπολογισμούς στην Υγεία ήταν τουλάχιστον υποκριτικά και, βεβαίως, δεν «καλοπιάστηκαν» με αυτά οι υγειονομικοί.

Η αυταπάρνησή τους, όλες αυτές τις ημέρες, δεν κρύβει κάτω από το χαλί ότι στερούμαστε υψηλού επιπέδου δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, με έμφαση στην πρόληψη, όπως οφείλει να συμβαίνει στην εποχή μας. Οτι η δυναμικότητα των ΜΕΘ ήταν και παραμένει πολύ κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, πράγμα που στην πανδημία μεταφράζεται σε θανάτους. Οτι με την έλλειψη διαγνωστικών τεστ πάμε ολοταχώς για μοντέλο Ιταλίας, που δεν μπόρεσε να ελέγξει ποιοι είναι φορείς.

Τα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας οφείλουν να συνδυάζονται και με μέτρα προστασίας των εργαζομένων από την εργοδοτική αυθαιρεσία.

Οι χώροι δουλειάς δεν μπορεί να γίνουν «κάτεργα» πανδημίας.