Πειθαρχημένα απείθαρχοι

Δημοφιλείς καλλιτέχνες, ανάμεσά τους οι Ρόμπερτ ντε Νίρο, Τζέιν Φόντα, Κέιτ Μπλάνσετ, Πέδρο Αλμοδόβαρ, Χοακίν Φίνιξ, Μαντόνα κ.ά., διακεκριμένοι επιστήμονες και κάτοχοι βραβείου Νόμπελ υπέγραψαν πρόσφατα, λίγο μετά την άρση των μέτρων καραντίνας, ένα κείμενο στην εφημερίδα «Le Monde», που καλεί σε «δραστική αλλαγή στον κόσμο μας και αλλαγή συστήματος». Eνα κείμενο μαχητικό και θυμωμένο. Απείθαρχοι και ανυπάκουοι όλοι αυτοί, στο κάλεσμα για επιστροφή στην «κανονικότητα» επισημαίνουν πως θεωρούν αδιανόητη την ισχύουσα κανονικότητα και απαιτούν τη «δραστική μετατροπή της οικονομίας, για να σωθεί ο πλανήτης».

Η πανδημία, λένε, εκτός από τραγικό γεγονός, ήταν και μια ευκαιρία για την ανθρωπότητα να εξετάσει τι της είναι, τελικά, απαραίτητο. Δεν είναι αρκετές οι μικρές αλλαγές. Το πρόβλημα είναι συστημικό, καταλήγουν.

Στην ανοιχτή επιστολή τους στη γαλλική εφημερίδα καλλιτέχνες και επιστήμονες καλούν, επίσης, τους κυβερνώντες να αφήσουν πίσω τους τη μη βιώσιμη λογική που επικρατεί και να επανεξετάσουν τις αξίες, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Το κυνήγι του καταναλωτισμού και η εμμονή με την παραγωγή έχουν οδηγήσει τον κόσμο να αρνείται την αξία της ίδιας της ζωής. Της ζωής των φυτών, των ζώων και, φυσικά, ενός μεγάλου μέρους των ανθρώπων».

Εκείνο που πρέπει να μας απασχολεί, πλέον, είναι ότι βρισκόμαστε μπροστά στην πιο δύσκολη εξίσωση, σε μια ζωτικής σημασίας εξίσωση με πολλούς άγνωστους Χ. Βαδίζουμε πάνω σε κινούμενη άμμο, ενώ όλα αλλάζουν γύρω μας με διαστημικές ταχύτητες. Εκτός από ένα, που παραμένει αμετακίνητο και ολόιδιο: τη δίψα για κέρδος και εκμετάλλευση. Αυτήν δεν την πτοούν ούτε καταστροφές, ούτε ιοί. Ισα-ίσα που τη διευκολύνουν αφάνταστα, κάτι που ιστορικά έχει επιβεβαιωθεί επανειλημμένως. Μέχρι και σύνθημα σε τοίχους έχει γίνει. «Οι κρίσεις πλουτίζουν τους κροίσους». Ολο το προηγούμενο διάστημα, ζούσαμε τις συνέπειες της επιβράδυνσης της -ήδη ανοσοκατεσταλμένης- οικονομίας. Τώρα νιώθουμε στην καθημερινότητά μας τις εφιαλτικές διαστάσεις της κρίσης στις συνθήκες της πανδημίας. Φτωχοποίηση ολόκληρων κλάδων, απροκάλυπτη επίθεση των δυνατών στους αδύναμους σε όλα τα μέτωπα, πράσινες μπίζνες που θυσιάζουν το περιβάλλον στα επιχειρηματικά συμφέροντα...

Ολο και πιο πολλοί οι άνεργοι, όλο και πιο πολλές οι ζωές που τινάζονται στον αέρα, όλο και πιο ελαστικές οι μορφές απασχόλησης, όλο και πιο συχνά τα νέα αντεργατικά μέτρα και η συρρίκνωση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Και μέσα σε όλα αυτά, «η σφαγή των παππούδων», όπως τόνισε ο γ.γ. του Κ.Κ. Ιταλίας, Μάρκο Ρίτσο, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «LaVerita», που έβαλε τέλος στην οικονομική στήριξη που είχαν πολλές οικογένειες, χάρη στις συντάξεις των γηραιότερων.

Ενας άλλος σκληρότερος κόσμος!

Ο νέος συνειδητοποιημένος πολίτης καλείται να συνδυάσει δύο ταλέντα: να είναι πειθαρχημένα απείθαρχος! Να μην πειθαρχεί σε όσα αποσκοπούν στο να κάνουν μισή τη ζωή του. Να είναι πειθαρχημένος, υπεύθυνος και προσεκτικός με όσα προστατεύουν τον ίδιο και τους γύρω του. Να μη σιωπά και να αγωνίζεται με οργάνωση και συλλογικότητα για όσα δικαιούται. Μέχρι τη νίκη.