Εφικτή Επαγγελία

Οι Ελληνες αισθάνονται την ίδια στιγμή «μεγαλειώδεις» και «αξιολύπητοι». Το «αξιολύπητοι» τους οδηγεί στο «δικαιούμαι πολλά, διότι έχω τσαλακωθεί ατελείωτα» και το «μεγαλειώδεις» στο ότι η χώρα είναι «μεγάλη» και μπορεί/οφείλει να τους παρέχει πράγματα που τρίτοι σκοπίμως τους κρύβουν/στερούν.

Εχουν ανάγκη να ακούσουν μηνύματα όπως «καημένοι μου, το χρέος σας το κάνατε, πληρώσατε» (διάσταση του αξιολύπητου), συνεπώς «τώρα ήρθε η στιγμή της ανταμοιβής γιατί το αξίζετε ιστορικά και πρακτικά» (διάσταση του μεγαλείου).

Η κυβέρνηση, ανταποκρινόμενη, θα δώσει το μέγιστο δυνατό, δείχνοντας «κατόρθωμα» και όχι το απελπισμένο «πάρε κόσμε γιατί χανόμαστε». Βεβαίως έχει ρίξει τις προσδοκίες των Ελλήνων επί τρία χρόνια στο επίπεδο της «απλής διαχείρισης της ανημπόριας και όχι του οράματος».

Η πρόκληση για τη Ν.Δ. είναι ότι αν ακολουθήσει την οδό του «ταξίματος» θα παίξει στην έδρα του ΣΥΡΙΖΑ και αν επιμείνει στη θέση «υποσχόμαστε λίγα, όσα είναι εφικτό να γίνουν» δεν θα προσελκύσει την αδιευκρίνιστη ψήφο του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία δεν φαίνεται να άλλαξε πεποιθήσεις ζωής λόγω κρίσης.

Αρα, η μόνη λύση για τη Ν.Δ. είναι η συγκεκριμενοποίηση ενός μεγαλύτερου, ηθικά σωστού και εθνικά υπερήφανου, στόχου προς τη «Γη της Εφικτής Επαγγελίας», προσφέροντας φυσικά κάποιες άμεσες ανακουφίσεις στην καθημερινότητα της μεσαίας τάξης που έχει τραβήξει όλο το «κουπί».