Π. Σχίζας: The Corona Swan

H θεωρία του μαύρου κύκνου είναι ένα απρόβλεπτο γεγονός που είναι πέρα από αυτό που συνήθως αναμένεται από μια κατάσταση και έχει δυνητικά σοβαρές συνέπειες. 

Τα γεγονότα του μαύρου κύκνου χαρακτηρίζονται από την εξαιρετική σπανιότητα τους, τη σοβαρή τους επίδραση τους και την πρακτική εξήγηση της εκτεταμένης αποτυχίας προβλέψεως.

Όση γνώριμη μας ακούγεται η θεωρία του μαύρου κύκνου, τόσο εκτεταμένες θα είναι οι συνέπειες του Corona Swan. Είναι η πρώτη φορά στην σύγχρονη παγκόσμια ιστορία που ένα απρόβλεπτο γεγονός επηρεάζει το σύνολο του παραγόμενου ΑΕΠ στον πλανήτη μας. Το κραχ του 1929, η τότε Αμερικανική οικονομία δεν αποτελούσε το παγκόσμιο ΑΕΠ, ενώ στην κρίση της στεγαστικής αγοράς του 2008, οι αναδυόμενες οικονομίες δεν επλήγησαν στο βαθμό που επλήγησαν οι ανεπτυγμένες οικονομίες. Ταυτόχρονα, στο τέλος της ημέρας η ανάπτυξή που σημείωσαν οι αναπτυσσόμενες οικονομίες τα επόμενα χρόνια ήταν μαζί με τις κεντρικές τράπεζες ο βασικός πυλώνας που ξεπεράστηκε τόσο εύκολα η κρίση του 2008, οδηγώντας σε έναν από του μεγαλύτερους αναπτυξιακούς κύκλους της παγκόσμιας οικονομίας. Ενδεικτικά, η Κίνα το 2008 συνείσφερε περίπου το 7% του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ το 2019 έχει ξεπεράσει το 17% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Η επιβράδυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης που ξεκίνησε στις αρχές του 2018 θα αναχαιτιστεί προσωρινά με την αντιμετώπιση ευνοϊκότερων συνθηκών ποσοτικής χαλάρωσης των κεντρικών τραπεζών, ωστόσο δεν θα καταφέρει να αποφύγει την ύφεση ιδίως μετά και τις άσχημες οικονομικές επιδόσεις που καταγράφει η οικονομία της Κίνας.

Σε αυτό περιβάλλον, η ελληνική οικονομία έχοντας χάσει την προηγούμενη χρυσή 10-ετία 2010-2020, βρίσκεται όπου βρισκόταν οι αναδυόμενες αγορές το 2008, αποτελώντας μια πρώτης τάξης ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τη κρίση και να ξεπεράσει και το ΑΕΠ του 2009 εφόσον proactively κάνει τις απαραίτητες ενέργειες που απαιτούνται.

Πρωταρχικός και βασικός πυλώνας αποτελεί η παροχή κινήτρων για συντονισμένη άντληση ρευστότητας που απλόχερα και με ευνοικούς όρους προσφέρεται στις παγκόσμιες χρηματαγορές. Η ρευστότητα που μπορεί να αντληθεί και να εισρεύσει στην ελληνική οικονομία μπορεί να ξεπεράσει το 50% του ελληνικού ΑΕΠ. Δεύτερος πυλώνας είναι η ουδετεροποίηση της μείωσης των εξαγωγών και των εισαγωγών στους κλάδους που στηρίζονται στην διακύμανση της παγκόσμιας οικονομίας μέσα από ένα διαφορετικό μείγμα οικονομικής πολιτικής που θα διευρύνει την εσωτερική παραγωγική της βάση.

Σε αυτό το περιβάλλον, η ελληνική οικονομία θα πρέπει άμεσα να εφαρμόσει ρηξικέλευθα μετρά χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς αγκυλώσεις και παρωπίδες, να “απομονωθεί” ώστε να προλάβει την εξάπλωση του Corona Swan.

*ο Δρ. Π. Σχίζας είναι συγγραφέας, ανώτατο στέλεχος του χρηματοοικονομικού κλάδου και βραβευμένος ερευνητής του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης καθώς έχει αναδειχθεί στους top 10% ερευνητές όλων των εποχών στον κλάδο των οικονομικών.