Η πραγματικότητα έρχεται με ένα βασικό επιχείρημα, αντισταθμίζοντας τον παράγοντα τύχη. Οταν οι υποδομές είναι παλιές, εκτός προδιαγραφών των ευρωπαϊκών αεροναυτιλιακών συστημάτων, ανά πάσα στιγμή ελλοχεύει ο κίνδυνος. Βεβαίως, η περίοδος της ανεπίσημης χρεοκοπίας της χώρας και τα μνημόνια λειτούργησαν υπονομευτικά για τον κρίσιμο τομέα της Διαχείρισης Εναέριας Κυκλοφορίας όπως και για εκατοντάδες άλλες κρατικές δομές που αφέθηκαν στο έλεος του χρόνου και της φθοράς εξαιτίας του κόστους. Για παράδειγμα, όπως μου εξήγησε ο πρόεδρος της Ενωσης Ηλεκτρονικών Μηχανικών Ασφάλειας Εναέριας Κυκλοφορίας της ΥΠΑ, Κωνσταντίνος Κανδεράκης, πριν από 15 χρόνια για να εξοικονομηθεί κόστος αφαιρέθηκαν οι βάρδιες των τεχνικών στις κεραίες στα ορεινά σημεία της χώρας και στην πρόσφατη κρίση χρειάστηκε χρόνος για να βρεθούν τα κλιμάκια των τεχνικών επιτόπου!
Επομένως, είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν μέχρι τον Δεκέμβριο του 2028 (οπότε ολοκληρώνεται, θεωρητικά, η αναβάθμιση του δικτύου εναέριας επικοινωνίας). Το ζητούμενο για την πολιτεία πρέπει να είναι το πρωτόκολλο και οι διαδικασίες που θα λειτουργήσουν ως ασπίδα προστασίας για το ενδεχόμενο ανθρώπινου λάθους ή την τεχνική αστοχία που θα δημιουργήσει συνθήκες τραγωδίας! Οι εκκρεμότητες και οι παθογένειες πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα, με την ελπίδα ότι ο χρόνος θα κυλήσει γρήγορα και κυρίως ανώδυνα μέχρι το τέλος του 2028! Και να μην ισχυριστεί κανείς ότι δεν γνώριζε. Η Realnews, με τουλάχιστον δύο αναλυτικά ρεπορτάζ (το ένα τις πρώτες ημέρες μετά την εθνική τραγωδία των Τεμπών), φιλοξένησε καταγγελίες εργαζομένων γι’ αυτά που πρέπει να γίνουν! Τώρα πρέπει να στρίψουμε το πηδάλιο, γιατί αλλιώς κατευθυνόμαστε (ξανά) στο μέσο μιας τέλειας καταιγίδας που τίποτα καλό δεν προοιωνίζεται!
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
03/07/2025