Συνήθεις ύποπτοι

Το πρόβλημα είναι ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη χώρα που φτιάχτηκε από μετανάστες, οι μειονότητες θεωρούνται συχνά ύποπτες. Συνήθως οι άνθρωποι ξεχνούν την καταγωγή τους (ή δεν θέλουν να τη θυμούνται), ανεξαρτήτως χρώματος ή θρησκείας. Ενσωματώνονται ευχαρίστως στο ευρύχωρο πεδίο της νέας μαζικής ταυτότητας. Στις περιπτώσεις των λευκών αστυνομικών, προστίθεται και η αίσθηση υπεροχής της «φυλής», που συνοδεύεται από αυξημένη καχυποψία κατά των μαύρων. Το 2016 καταγράφηκαν 196 εκτελέσεις ή δολοφονίες μαύρων πολιτών από αστυνομικούς στις ΗΠΑ, με ανάλογους αριθμούς και τα προηγούμενα χρόνια. Ο τότε Πρόεδρος Ομπάμα (ως μαύρος Πρόεδρος επιπλέον) είχε έλθει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση με τις κατά ακραίο τρόπο εξοντώσεις Αφροαμερικανών στη Νέα Υόρκη (Ερικ Γκάρνερ, 43 χρόνων), στο Σάρλοτ της Β. Καρολίνα (Κιθ Σκοτ, 43 χρονών) και στο Σεν Πολ της Μινεσότα (Φιλάντο Καστίλε, 32 χρόνων), αλλά εκτός από προτροπές και διακηρύξεις, δεν κατάφερε να κάνει κάτι. Η ιστορία συνεχίζεται σήμερα με τον άτυχο Τζορτζ Φλόιντ και οι πιθανότητες να αλλάξει κάτι είναι ακόμα λιγότερες. Οι προεδρικές εκλογές είναι κοντά (3 Νοεμβρίου 2020) και το ευρύ αμερικανικό κοινό δεν έχει στις προτεραιότητές του «το θέμα», κυρίως αν αυτό σχετίζεται με εξ ορισμού ενοχοποιημένες μειονότητες.