Τα επικίνδυνα βιβλία, επικίνδυνα καίγονται...

Ο εκφασισμός της δημόσιας ζωής δεν προαπαιτεί έναν Χίτλερ  (1933), έναν Μεταξά (1940) ή έναν Παπαδόπουλο (1967).

Έχει προηγηθεί επιτήδειο δηλητήριο χρόνων στις κοινωνίες και ακολουθείται πάντα  από  σκοταδισμό.

Με την έννοια αυτή, η πολτοποίηση χιλιάδων βιβλίων από τις πιστώτριες τράπεζες του εκδοτικού οίκου Γαβριηλίδη δεν  διαφέρει από τις πυρές της Τυραννικής Αρχαιότητας, του Θεολογικού Μεσαίωνα, του αυτοκρατορικού Βυζαντίου, του φασιστικού Βερολίνου, της δικτατορίας στη Θεσσαλονίκη, της Αθήνας των Μνημονίων...

Δυστυχώς ούτε προμελετημένο, ως caso pensato, ούτε τυχαίο, ως caso accidente ήταν το caso Γαβριηλίδη!

Είναι μια εγκληματική κίνηση και ως τέτοια εγγράφεται στην ιστορία ντροπής των πολιτιστικών ιδρυμάτων όλων των ελληνικών τραπεζών, που συμμετείχαν.

Γιατί χειρότερο από το να καις βιβλία ,επειδή φοβάσαι τη δύναμη τους είναι να τα πολτοποιείς, γιατί δεν νοιάζεσαι για τη Γνώση!

Εδώ φθάσαμε όλοι μαζί....

Πόσο χρόνων είναι άραγε ο διευθυντής της Τράπεζας που έβαλε την υπογραφή του για την πολτοποίηση των βιβλίων; Πού σπούδασε; Πώς ανατράφηκε στο σπίτι  και στο σχολείο;

Τι  (δεν ) του παρείχαν γονείς, δάσκαλοι και Πολιτεία για να αδειάσει το χώρο καταστρέφοντας τόσα βιβλία;

Εκπαιδευμένος, αλλά απαίδευτος, όπως στρατιές ομοίων του είδε μόνο το χαρτί και όχι τις ιδέες .

Κυρίως, πιστεύω, ότι  πρόταξε το οικονομικό συμφέρον της τράπεζας αντί για τα πνευματικά απομεινάρια από τον πλειστηριασμό  της περιουσίας του πτωχού - με νομικούς όρους - και νεκρού, πλέον, εκδότη. Το συμφέρον! 

Έτσι, όμως, είμαστε πτωχοί  στο πνεύμα  και καθόλου μακάριοι!

Όταν πολτοποιείς Μάρκαρη,Μπέκετ, Μπωντλαίρ αλέθεις τη σάρκα και τα οστά του πολιτισμού σου και θα εισπράξεις, ως κοινωνία, τα επίχειρα των πράξεων σου .

Ιστορικά, η πρώτη πυρπόληση  βιβλίων καταγράφεται στην Κίνα πριν από πολλούς αιώνες και αφορούσε σύγγραμμα του Κομφούκιου. Ακολούθησαν οι αρχαίοι Αθηναίοι, που έκριναν, ως βλάσφημο και έκαψαν το πόνημα του Πρωταγόρα  «Περί θεών».

Ο Μέγας Αλέξανδρος ζήτησε να αντιγραφούν στα ελληνικά πολλά βιβλία από τη βιβλιοθήκη του ηττημένου Δαρείου, με πρώτα εκείνα του Ζωροάστρη. Στη συνέχεια,πυρπόλησε πάνω από 12000 περσικά πρωτότυπα, μεταξύ των οποίων και η περσική Αβέστα .

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Διοκλητιανός, το 330 είχε επιβάλει τη δήμευση  των ιερών βιβλίων και το θάνατο ιερέων.Ο Μέγας Κωνσταντίνος, πλήρωσε τους Εθνικούς και τους αιρετικούς με το ίδιο νόμισμα. Η ποινή για άτομα που φύλαγαν συγγράμματα του Αρείου  ήταν θάνατος. 

Στο Βυζάντιο ρίχτηκαν στην πυρά ελληνικά βιβλία των κλασικών χρόνων και έργα τέχνης μισητά  για τη νέα θρησκεία. Το 724 ο εικονομάχος αυτοκράτορας Λέων Γ' πρόσταξε να πυρποληθεί μαζί με τους δασκάλους της η περίφημη Οικουμενική Σχολή, όπου στεγαζόταν η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη του Βυζαντίου, ενώ μετά την Άλωση , ο πατριάρχης Γεννάδιος έκαψε (1463) το βιβλίο του Πλήθωνος (Γεμιστού) «Νόμοι».

Στον μουσουλμανικό κόσμο η αρχαιότερη σωζόμενη αναφορά πυρπόλησης βιβλίων, από τον εμίρη Αμίρ κατ΄ εντολήν του χαλίφη Ομάρ, χρονολογείται στα τέλη του 12ου αιώνα.Χρειάστηκαν 6 μήνες για να καούν οι θησαυροί  από τη βιβλιοθήκη της Βαγδάτης σε  4.000 χαμάμ, ως… καύσιμο, γιατί το Κοράνι ήταν η μόνη Σωτηρία!

Από τον Κομφούκιο , στην Ιερά Εξέταση, που έκαψε τα γραπτά του Γαλιλαίου, μέχρι τις ναζιστικές πυρές της Νυρεμβέργης  τον Μάιο του 1933 και το μαζικό κάψιμο «αντεθνικών» βιβλίων στη δικτατορία του Μεταξά, η Εξουσία φρόντιζε πάντα να απαλλαγεί από ενοχλητικά κείμενα κριτικής και αμφισβήτησης της.

Πριν λίγα χρόνια ιερείς στην Πολωνία έκαψαν στους δρόμους ως ...ιερόσυλα βιβλία της σειράς, Χάρυ Πότερ !! 

Κι εμείς εδώ στην Ελλάδα του 21ου αιώνα , το....τερματίσαμε. Τα πολτοποιήσαμε  άνευ λόγου και ουσίας...

Από τη μια σκέφτομαι τα λόγια του ποιητή Χάινριχ Χάιντε: «Όπου καίνε βιβλία, σύντομα θα κάψουν και ανθρώπους»! Και γράφω , όχι μόνο για να μην ξεχαστούν οι αποτρόπαιες πράξεις,αλλά για να γίνουν κατανοητοί οι λόγοι και οι επιπτώσεις τους.

Από την άλλη παραθέτω την ειρωνική φράση του Σίγκμουντ Φρόυντ όταν οι Ναζί έκαψαν τα βιβλία του:  «Μα τι εξέλιξη είναι αυτή! Στον Μεσαίωνα θα έκαιγαν εμένα. Τώρα καίνε μόνο τα βιβλία μου»

Και γράφω με θλίψη: Μα τι εξέλιξη είναι αυτή ! Στη χούντα θα έκαιγαν βιβλία. Τώρα τα πολτοποιούν !

Όχι αυτοκράτορες, ηγεμόνες, τύραννοι και δικτάτορες, αλλά τραπεζικοί υπάλληλοι! Χειρότερα δεν γίνεται.

Είναι το άκρον άωτον  στην εξέλιξη της  ΠΑΡΑΚΜΗΣ ΜΑΣ...