200 χρόνια επανιδρύουν το κράτος!

Είκοσι δύο ημέρες έχουν απομείνει μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες και οι πολιτικοί μας επιμένουν να προκαλούν την κοινωνία με όσα πράττουν και όσα λένε. Τσακώνονται με κάθε ευκαιρία και κυρίως όταν «κοσμούν» τηλεοπτικά παράθυρα. Απαγγέλλουν το ποίημα που έχουν αποστηθίσει και… υπόσχονται. Υπόσχονται ότι την επόμενη φορά που θα τους εμπιστευτεί ο ελληνικός λαός θα είναι καλύτεροι και πιο αποτελεσματικοί. Οτι θα διορθώσουν τις αδικίες που έκαναν. Οτι δεν θα επαναλάβουν τα λάθη του παρελθόντος και ότι ξαφνικά ωρίμασαν πολιτικά.

Για το μόνο που δεν δεσμεύονται είναι ότι θα πάψουν να λένε ψέματα στους πολίτες. Οτι θα σταματήσουν να «βαφτίζουν» τη μέρα νύχτα και θα εμφανίζουν το μαύρο ως άσπρο!

Οσοι διεκδικούν την ψήφο του ελληνικού λαού και πιστεύουν ότι οι εκλογές της 7ης Ιουλίου είναι μια απλή διαδικασία επικύρωσης του διαβατηρίου τους για την καρέκλα της εξουσίας κάνουν στρατηγικό λάθος. Αγνοούν, φαίνεται, ότι η επόμενη ημέρα δεν θα είναι ένας ευχάριστος περίπατος, αλλά ένα απαιτητικός μαραθώνιος για να λυθούν προβλήματα που κληρονομούνται από τη μια κυβέρνηση στην άλλη. Ενας μαραθώνιος κοπιαστικός, εάν βέβαια ο στόχος είναι να βρει η χώρα επιτέλους μια πορεία που θα οδηγεί εμπρός και όχι να συνεχιστεί ο στροβιλισμός της στον ελληνικό λαβύρινθο.

Στις 8 Ιουλίου, όποιος κι αν είναι ο νικητής της κάλπης οφείλει να αποκαλύψει τα προβλήματα που εντέχνως επί δεκαετίες κρύβονται κάτω από το χαλί. Οφείλει, από την επομένη κιόλας, να ξεκινήσει την ανασυγκρότηση του κράτους. Να το αλλάξει, να το εκσυγχρονίσει, να το στελεχώσει και να το αφήσει ελεύθερο να εκτελέσει το έργο του. Ενα έργο που δεν έχει σχέση με τις επιθυμίες της πολιτικής εξουσίας, αλλά με την εξυπηρέτηση των πολιτών και την προστασία των συμφερόντων τους.

Το μοντέλο της κρατικής μηχανής που παίρνει μπροστά μόνο κατόπιν εντολής από τον εκάστοτε κυβερνήτη έχει αποτύχει. Εχει χρεοκοπήσει και σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται για την κατάρρευση της οικονομίας, τη διάλυση της όποιας κοινωνικής συνοχής υπήρχε και για τη δεκάχρονη τραγωδία που βιώνουν οι περισσότεροι πολίτες.

Το κράτος πρέπει να αλλάξει εδώ και τώρα. Πρέπει να γίνει δίκαιο, γρήγορο, λειτουργικό και πιο αποτελεσματικό. Και για να γίνει αυτό απαιτούνται τομές και όχι «μπαλώματα». Σύγκρουση με το κατεστημένο και τα συμφέρονται και όχι «παυσίπονα» που οδηγούν στην εξάρτηση και στην αδράνεια.

Η σημερινή κρατική μηχανή είναι κουρασμένη και γερασμένη, με αποτέλεσμα να μην μπορεί, ακόμα κι αν θέλει, να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της κοινωνίας.

Μιας κοινωνίας που περιμένει από τον πολιτικό κόσμο αντί να ανταγωνίζεται ποιος θα μειώσει περισσότερο τους φόρους, να παρουσιάσει τις ιδέες και τις προτάσεις του για τη δημιουργία ενός νέου κράτους που δεν θα παγιδεύει τον πολίτη, που θα είναι απαλλαγμένο από τη γραφειοκρατία, την επικάλυψη αρμοδιοτήτων, το γρηγορόσημο, το ρουσφέτι και τη συναλλαγή.

Μιας κοινωνίας που ζητά τα αυτονόητα από τις υπηρεσίες του Δημοσίου. Που υπερασπίζεται την αυτονομία τους ανεξάρτητα από το κόστος που καταβάλλει υποχρεωτικά.

Μιας κοινωνίας που ζήτησε, κατ’ ανάγκη, ένα μικρότερο κράτος και φτωχούς δημόσιους υπαλλήλους, αλλά υπηρεσίες υψηλού επιπέδου, ενδιαφέρον, προστασία και κυρίως εντιμότητα.

Μιας κοινωνίας που τα λόγια της και τα μηνύματά της χάνονται στην οχλαγωγία των πολιτικών, οι οποίοι σκοπίμως θολώνουν τα νερά και διαμαρτύρονται για τον «ύποπτο ρόλο» κρατικών λειτουργών, οι οποίοι βάζουν εμπόδια στην υλοποίηση του κυβερνητικού έργου, πιστεύοντας ότι έτσι διώχνουν από πάνω τους τις ευθύνες της απραξίας τους.

Οσο η κρατική μηχανή εξακολουθεί να αποτελεί εξάρτημα της κάθε κυβέρνησης, η χώρα θα παραμένει καθηλωμένη σε ακινησία. Αδύναμη να ξεπεράσει αγκυλώσεις που έχουν προκαλέσει οι πειραματισμοί των πολιτικών, που καταλαμβάνουν ανώτατα αξιώματα μόνο και μόνο για να δίνουν εντολές, για να κάνουν κριτική στους πάντες και για να εφευρίσκουν φανταστικούς εχθρούς για να δικαιολογήσουν την ανικανότητά τους και τον φόβο τους να συγκρουστούν με αυτούς που έχουν την πραγματική εξουσία. Αυτούς που ελέγχουν το σύστημα ανεξάρτητα με το «χρώμα» της κυβέρνησης!

Για να αλλάξει σελίδα η χώρα χρειάζεται κυρίως μια ανεξάρτητη κρατική μηχανή. Που θα ξεπερνά τα εμπόδια, που θα λύνει τους γρίφους, που θα αντιστέκεται στους πειρασμούς και δεν θα υποκλίνεται στα νεύματα της κεντρικής εξουσίας.

Αυτό το κράτος απαιτούν οι πολίτες, έστω και μετά από 200 χρόνια από την απελευθέρωση της πατρίδας μας!