Οι Γάλλοι, οι Τούρκοι, οι Αραβες και τα Rafale

Αραγε, τα παθήματα μας έγιναν μαθήματα; Το ότι η εξωτερική πολιτική -και μάλιστα με τη διάσταση της διπλωματίας των εξοπλισμών- δεν καθορίζεται με κριτήρια συναισθηματικά είναι γνωστό! Αυτό που δεν ξέρω είναι αν εμείς -ως χώρα- το έχουμε συνειδητοποιήσει!

Θυμάμαι, για παράδειγμα, την περίπτωση των περιβόητων γερμανικών υποβρυχίων τύπου 214. Αυτών που παραγγείλαμε από τη Γερμανία, τα οποία οι ειδικοί του Πολεμικού μας Ναυτικού τα διαμόρφωσαν ειδικά για το Αιγαίο, μάλιστα με τέτοιον τρόπο που σήμερα είναι το φόβητρο για τα τουρκικά πολεμικά πλοία. Και, δυστυχώς, δεν φροντίσαμε στη συμφωνία με τους Γερμανούς να διασφαλίσουμε ότι δεν θα δοθούν στην Τουρκία.

Αποτέλεσμα; Οι Τούρκοι πήραν ΕΤΟΙΜΑ αυτά τα υποβρύχια, με τις βελτιώσεις που έκαναν οι ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ αξιωματικοί και πλέον θα αμφισβητούν την υπεροπλία μας στον κρίσιμο αυτόν τομέα της ισορροπίας δυνάμεων στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο.

Τώρα, γιατί αναφέρω αυτό το γεγονός;

Διαβάζω ότι, ξαφνικά, οι άλλοτε εχθροί, Τούρκοι και Αραβες των Ηνωμένων Εμιράτων, κλείνουν τα μεταξύ τους μέτωπα, τα ΗΑΕ προχωρούν σε επενδύσεις 10 δισ. ευρώ στη γείτονα και ότι -αυτό μας αφορά άμεσα- θα φροντίσουν οι Αραβες να προμηθευτούν οι Τούρκοι από τους Γάλλους τα πολεμικά αεροπλάνα Rafale!

Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το Παρίσι και ο ίδιος ο Μακρόν είναι ενήμεροι για τις κινήσεις αυτές των ΗΑΕ…

Αραγε, στη μεταξύ μας συμφωνία με το Παρίσι, φροντίσαμε να βάλουμε ρήτρα που να μην επιτρέπει την πώληση των υπερσύγχρονων αυτών μαχητικών αεροπλάνων στην Τουρκία; Ή θα την πατήσουμε όπως με τους Γερμανούς και τα υποβρύχια τύπου 214;

Βέβαια, μέχρι σήμερα, οι Γάλλοι δεν έδιναν στους Τούρκους οπλικά συστήματα που είχαν δοθεί στις Ενοπλες Δυνάμεις μας.

Θα ισχύσει η παράδοση αυτή και για τα Rafale, τις φρεγάτες Belharra και τα φονικά όπλα που φέρουν;

Μια απάντηση από το υπουργείο Αμυνας θα ξεκαθάριζε το σοβαρό αυτό θέμα!