Θέλουμε αυτήν την Ευρώπη;

Στις ευρωεκλογές, παρόλο που πολλοί αντιμετωπίζουν αυτές μόνο ως πρόκριμα των εθνικών εκλογών, ο ψηφοφόρος θα πρέπει να έχει κατά νου ότι ανάλογα με ποιους και τι ψηφίζει, εν τέλει ψηφίζει είτε για να παραμείνει η Ε.Ε. ως έχει ή για να αλλάξει. Γιατί οι «αποφάσεις» που λαμβάνονται σε αυτήν, ειδικά μετά το 2008 που ξέσπασε η διεθνής οικονομική κρίση, λαμβάνονται από μια παντοδύναμη εκτελεστική εξουσία που αποφασίζει και διατάσσει. Θα πρέπει, επίσης, να ξέρει ότι οι αποφάσεις της εξουσίας αυτής δεν ήταν έκτοτε σύμφωνες με το «δίκαιο» της Ε.Ε. και γι’ αυτό εξυπηρέτησαν στενά οικονομικά συμφέροντα κάποιων κρατών σε βάρος άλλων κρατών. Ειδικά εμείς οι Ελληνες που βρεθήκαμε «υποταγμένοι», όπως και οι λοιποί λαοί του ευρωπαϊκού Νότου, στα κελεύσματα μιας τέτοιας εκτελεστικής εξουσίας, που σημειωτέον δεν είχε αναδειχθεί παντοδύναμη ούτε όταν η Ελλάδα προσχώρησε στην ΕΟΚ, ούτε όταν προσχώρησε στην Ε.Ε., αλλά πρωτοπαρουσιάστηκε μόλις το 2008, έτος που ξέσπασε επίσημα η οικονομική κρίση, θα πρέπει να διπλοσκεφτούμε πριν ψηφίσουμε ποιους και γιατί και πάντα με γνώμονα της κρίσης μας αν πρόκειται οι εκπρόσωποί μας αυτοί να αντιπαρατεθούν σε αυτήν τη νέα εξουσία, να την περιορίσουν διά του Κοινοβουλίου και να την κάνουν να συμμορφώνεται προς το δίκαιο. Γιατί αυτή η «νέα εξουσία» προτίμησε, για να διασώσει τις μεγάλες γερμανογαλλικές τράπεζες, να καταλύσει το ενωσιακό δίκαιο, όπως και τις πολιτικές αρχές της ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας περί «ισοτιμίας» μεταξύ κρατών και λαών σε σχέση με την ανάπτυξη και ευημερία των. Τέτοιες αποφάσεις των ισχυρών της Ε.Ε. είναι, άλλωστε, που μετέτρεψαν μια κρίση χρέους μεγαλοτραπεζών δικών τους, ήτοι γερμανογαλλικών, σε κρίση χρέους άλλων κρατών, όπως Ελλάδος, Ιταλίας, Ισπανίας, και εδραίωσαν στην Ε.Ε. ένα καθεστώς οικονομικής τυραννίας. Γιατί οι λαοί του Νότου είναι που εν τέλει πλήρωσαν, χωρίς να το αντιληφθούν, μέσω «τεχνάσματος», ένα τέτοιο χρέος τραπεζών, ως να ήταν δικό τους. Αποτέλεσμα να ανοίξει το μεταξύ μας χάσμα. Γι’ αυτό διαλύθηκαν ξαφνικά όλα τα αυτονόητα που συνιστούσαν ως τότε το υπόβαθρο της ζωής μας και μείναμε ξαφνικά όλοι μετέωροι. Διά της ψήφου μας θα πρέπει, λοιπόν, να αναδείξουμε ευρωβουλευτές, οι οποίοι θα αφυπνίσουν και τους λοιπούς λαούς για το «πώς» και «γιατί» επήλθε αυτή η διαίρεση μεταξύ μας. Αλλιώς αυτή η τυραννική Ευρώπη δεν θα αλλάξει, αν και τούτο πέραν από «χρέος» μας σχετίζεται και με την ποιότητα της ζωής μας. Γιατί διαφορετικά γινόμαστε συνυπεύθυνοι για όσα όχι μόνο μας συνέβησαν, αλλά και θα μας συμβούν.