Απόφαση ενάντια και στο φίδι και σε όσους το τάισαν

Η απόφαση του δικαστηρίου για τους ναζί είναι μια νίκη του λαϊκού αντιφασιστικού κινήματος. Είναι ο δικός του αγώνας που έβγαλε τη μάσκα τόσο από το τέρας του ναζισμού όσο και από τους Πόντιους Πιλάτους που το τάισαν. Είναι ο δικός του αγώνας ενάντια στη λησμονιά και στην παραχάραξη που πέταξε τα ναζιστόμουτρα από τη Βουλή, ήδη από το 2019. Αυτό είναι το «δημοκρατικό τόξο», το «δημοκρατικό τείχος», που ορθώθηκε απέναντι στο τέρας.

Η νίκη του λαϊκού κινήματος γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν σκεφτεί κανείς ότι την ώρα της δολοφονίας του Λουκμάν, του Φύσσα, των δολοφονικών επιθέσεων σε Αιγύπτιους ψαράδες και μέλη του ΚΚΕ, υπήρχαν, ήδη, πάνω από 30 υποθέσεις-καταγγελίες της δολοφονικής δράσης των ναζί που παρέμεναν αραχνιασμένες στα συρτάρια των κρατικών υπηρεσιών… Γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν σκεφτεί κανείς ότι μέχρι τη δολοφονική επίθεση στον Κουσουρή, το 1998, οι ναζί είχαν από το 1992 πραγματοποιήσει, ήδη, πάνω από 50 εγκληματικές επιθέσεις. Εντούτοις, αφέθηκαν να κυκλοφορούν ελεύθεροι και λίγο αργότερα τους χαρίστηκε και η δυνατότητα να κυκλοφορούν με τον μανδύα του «νόμιμου πολιτικού κόμματος»… Η απόφαση του δικαστηρίου είναι μια απόφαση ενάντια και στο πλυντήριο αμνησίας για τον ρόλο εκείνου του πολιτικού και μιντιακού συστήματος που διευκόλυνε τη ναζιστική συμμορία, που εισηγείτο «μια σοβαρή Χρυσή Αυγή», που δεν έβλεπε ούτε τις σβάστικες ούτε τα ναζιστικά κηρύγματα, που στις τηλεοράσεις παρουσίαζε σαν… «ράκος» τον μαχαιροβγάλτη Ρουπακιά και κατήγγειλε όσους άφηναν… «λυτή» τη Μάγδα Φύσσα, που διαφήμιζε τα ναζιστόμουτρα σαν ευγενικά παιδιά που πήγαιναν τις γριούλες στα ΑΤΜ…

Ο αγώνας ενάντια στον ναζισμό, στον φασισμό, δεν σταματά εδώ. Σε αυτή την ασίγαστη πάλη του ανθρώπου με το κτήνος, η απόφαση του δικαστηρίου είναι ένα ακόμα όπλο.